De korte broek
De zomer is losgebroken, meer dan gebruikelijk, want ook de vrijheid is terug, voor het grootste deel althans. Dat zie je het beste in het straatbeeld. Iedereen gaat erop uit, de terrassen zitten vol, de mensen zijn zomers gekleed.
De jurken zijn vrouwelijker dan ooit, alle ingetogenheid van de lockdown wordt afgeworpen. Ik vind dat geweldig om te zien. Zo lang het maar een beetje smaakvol is, maar dan begeef ik me meteen op bijzonder gevaarlijk terrein, want wat is smaak- en stijlvol? De een zal meer denken in de richting van Sophia Loren, de ander meer in zwarte heavy metal look, inclusief tattoos.
Ik neig meer naar de eerste richting, maar dat een kwestie van smaak. Op modevlak zit ik in de Italiaanse richting, zowel voor vrouwen als voor mannen. In ieder geval kan ik het bijzonder waarderen als iemand ‘iets’ van zichzelf wil maken. Niet alleen qua innerlijk, gedachten en talent, maar ook qua uiterlijk. Dat wil niet zeggen dat het allemaal opgedirkt moet zijn, en het is niet per se nodig om enkel met de duurste wereldmerken rond te lopen. Het zit vaak in het detail, in het gevoel voor combinatie, en vooral de keuze voor datgene dat past bij jezelf, en niet per se bij datgene dat Instagram van je verlangt.
Ik besef het, ik zal weinig vrienden of vriendinnen maken met deze blog. Immers, ik geef m’n voorkeur aan voor een bepaalde smaak en dan lijkt het erop dat je de rest (de meerderheid wellicht) maar niks vindt. Nee, zo is het niet, ik respecteer iedereen, maar ik zou het nu eenmaal fijn vinden als er iets meer stijl op straat te zien zou zijn. Dat hoeft allesbehalve stijf, preuts of ouderwets te zijn, maar wel met een beetje aandacht voor snit, stof en look. En dan vind ik zomerse jurken persoonlijk nu eenmaal eleganter dan rechtlijnige broekpakken of altijd alleen maar weer die jeans. Al snap ik alle praktische voordelen van het vrouwelijk broekpak, zeker tijdens het werk.
Handig voor als ik het gras ga maaien of de Big Green Egg wil aansteken. Maar niet voor in de stad.
Inderdaad dus, ik ben meer van de afdeling ‘La Loren’. Maar als man praat ik nu over vrouwen. Dat is tegenwoordig op zich al gevaarlijk. Voor je het weet word je beschuldigd van het ‘neerzetten van de vrouw als lustobject’, terwijl ik nou net een ode aan het mooiste wezen (in meervoud) op aarde wil brengen. Maar goed, laat ik het maar eens over de man hebben.
Ik hoor menigeen al denken in de trant van: en jij dan Cortenraedt, denk jij dan stijlvol gekleed door het leven te gaan? Met alle commentaar van dien. En ik geef meteen toe, in het begin van mijn journalistieke carrière was mijn kleding belabberd, want dat hoorde toen als journalist. Je moest vooral niet bij het establishment horen, dus waren een jeans en een T-shirt voldoende. Maar daar ben ik toch maar gauw van afgestapt, het had iets van een sekte wat dat betreft. Individueel is leuker.
Ik ben niet neutraal. Enerzijds juich ik het toe als ik alle vrouwenbenen zie als de zomer losbarst. En anderzijds kijk ik enigszins ernstig als ik het toenemend aantal mannen zie dat in korte broek door de stad wandelt. Ik treed niet in details, maar zo’n short met t-shirt, het is niet mijn ding. Op de camping begrijp ik het, en thuis in de tuin kan ik er zelf ook wel eens op betrapt worden. Handig voor als ik het gras ga maaien of de Big Green Egg wil aansteken. Een bergwandeling, of overdag langs de strandboulevard, ook geen punt. Maar in de stad zul je me niet in een korte broek zien. Ook niet op een terras of in een restaurant. En het is naar mijn idee niet eens een kwestie van leeftijd. Ik denk dat een lange broek, of dat nu een chique pantalon of een mooi gegoten jeans is, toch net wat sierlijker is. Feestelijker vooral ook.
Natuurlijk, gewoon de shorts aan en hup, het huis uit, dat is wel zo gemakkelijk. Maar net wat meer aandacht voor je outfit als man zou voor meer elegantie op straat zorgen. Heeft niet eens wat met geld te maken. In Italië zou ik niks raars zeggen, hier vrees ik vooral gefronste wenkbrauwen.
Toch ga ik eens even goed kijken welke pantalon ik ga kiezen voor het terras dit weekend.
