Limburgse wijn niet áltijd lekker

Van de week mocht ik weer bij enkele oogstmomenten zijn bij Limburgse wijndomeinen. De conclusie is helder, het wordt een jubeljaar. Nog nooit zo vroeg geplukt, maar vooral nog nooit zo’n ruime oogst van heel gezonde rijpe vruchten. Dat kan dus niet mis gaan, zou je zeggen.

En inderdaad, de wijnen uit Nederlands en Belgisch Limburg worden steeds beter. Althans door de bank genomen. We kunnen ons zo langzamerhand meten met sommige bekende wijngebieden in het buitenland.

Maar, laten we nou niet naast onze schoenen gaan lopen. Want lang niet álle wijnen uit onze regio kunnen de vergelijking met wijnen uit pakweg Frankrijk, Duitsland of Italië aan. Hoewel je natuurlijk ook daar grote kwaliteitsverschillen hebt.

Kwaliteit noodzakelijk voor succes op de langere termijn   

Ik proefde recent ook enkele Limburgse wijnen, waar ik niet vrolijk van werd. Ze hadden heel fancy namen en dito etiketten, maar het was meer marketing dan kwaliteit wat in de fles zat. Het leek op een veredelde parfum en niet op gerijpt sap van wijndruiven.

Met dit soort uitglijders doe je de naam van het streekproduct Limburgse wijn geen goed. Er zijn zelfs producenten die vorig jaar – wegens de misoogst – dan maar wat druiven vanuit het buitenland erbij gooiden, en dan toch onder het mom van Limburgse wijn. Want het streekproduct verkoopt toch wel aan de toerist.

Maar dat is korte termijn-politiek. In Frankrijk, Spanje en andere landen zien we dat er een overschot aan wijn komt. En dan moeten vooral de mindere huizen eraan geloven. Die mogen dan hun matige wijnen voor een paar cent op de markt dumpen en menige wijnproducent in onder meer de Bordeaux is al begonnen met het massaal rooien van de stokken. Dat zorgt voor veel financiële en persoonlijke legende.

Laten we het in Limburg niet zo ver komen. Het is heel mooi dat onze regio zich de afgelopen jaren heeft ontwikkeld tot serieuze wijnstreek. En de geproduceerde flessen worden nog goed verkocht, dus er lijkt niets aan de hand. Maar op de lange termijn win je alleen door kwaliteit te brengen en dan liefst tegen een gezonde marktprijs.

Veel Limburgse wijnboeren hebben dat gelukkig begrepen en leggen de focus honderd procent op kwaliteit, die dan ook met sprongen vooruit gaat. Bij degenen bij wie het kwartje nog niet is gevallen, wordt het tijd om alsnog die stap te zetten. Anders kan er bij hen nog maar weinig gejubeld worden.