Inclusiviteit op de kerstmarkt een geforceerd tafereel
De kerstmarkten struin ik niet echt af. En voor mij hoeven er niet zóveel lampjes overal te hangen. Maar kennelijk dragen ze voor een heleboel mensen bij aan een donkere maar feestelijke maand december, met de kerstdagen als hoogtepunt. Het is niet alleen een feest van geloof, het heeft ook een traditie van het licht in donkere dagen, iets mystieks. Nou, dat is op zich toch al bijzonder. En dan hebben we nog Kerstmis als feest van de vrede, dat zou het uitgangspunt moeten zijn. Maar dat idee staat serieus onder druk.
We hebben enige jaren het verschijnsel van terreuraanslagen op kerstmarkten gekend. Hopelijk verleden tijd, de betonblokken en andere maatregelen moeten dat intussen voorkomen. De daders ging het dan vooral erom dat er op zo’n evenement veel mensen zijn, zodat de kans op een flink aantal slachtoffers groot is en de (media)aandacht evenzeer.
Nu zien we dat kerstmarkten her en der het toneel worden van een toenemende segregatie in Europa. ‘Nieuwe’ inwoners van Europa blijken in een aantal gevallen weinig op te hebben met de heersende tradities zoals een kerstmarkt. Die eisen dan, ondersteund door bepaalde organisaties alhier, meer ‘inclusiviteit’. De kersttraditie vinden ze eenzijdig, want gestoeld op het christelijke geloof. In plaats van dan hun eigen feest te organiseren, gebaseerd op hun meegebrachte waarden, trekken ze naar de kerstmarkten om die te verstoren. Voor de goede orde, dat is zeker een absolute minderheid van de nieuwkomers, maar het is wel een nieuw verschijnsel.
Met gekleurde doeken worden de poppen in de kerststal onherkenbaar gemaakt
Ik zag beelden van kerstmarkten in enkele Duitse steden waar groepen jongeren stevige Arabische muziek lieten galmen over de hutjes, kraampjes en lampjes die de kerstsfeer zouden moeten creëren. Van een vredelievende ambiance bleef niets meer over. In andere steden waren het dan weer zogeheten pro-Palestijnse demonstranten die juist de kerstmarkt als decor van luid protest hadden gekozen. Dat vind ik nogal verontrustend. Niemand greep in. Dat zou je in hun landen van herkomst echt niet moeten proberen.
In sommige steden zoals in Brussel, willen ze ‘anticiperen’ door kerstmarkt maar alvast inclusiever te maken. Daar hebben ze de poppen in de kerststal voorzien van gezichten die zijn beplakt met meerkleurige doeken. Het idee is dat ze niet meer herkenbaar zijn als de bijbelfiguren Jozef, Maria en de herders. De diverse kleuren moeten aangeven dat alle culturen welkom zijn.
Ik vind het een geforceerde vertoning die terecht de nodige negatieve reacties heeft opgeleverd. Zonder resultaat overigens. Natuurlijk kun je van alles van dat kerstverhaal vinden, ook wat er historisch gezien waar van zou zijn. Maar dat geldt voor heel veel historisch-religieuze verhalen. Maar waarom moet het verstoord worden?
Als ik mij om een of andere reden genoodzaakt zie om naar een ander land te verhuizen, dan ben ik blij als ik daar opgevangen wordt, zeker als ik in geval van nood ook nog financieel ondersteund wordt. Ik hoef er geen honger te lijden, ik ben er vrij en veilig, dat hoop ik dan althans. Maar ik zie me daar dan niet in protest gaan tegen de heersende cultuur, de lokale feesten en gebruiken van de mensen die mij gastvrijheid verlenen. Als ik daar niet mee geconfronteerd wens te worden, dan moet ik niet naar zo’n land willen reizen, ook al is het nog zo moeilijk in mijn eigen geboortestreek.
Inclusiviteit is langzaamaan een term aan het worden die onderhevig is aan inflatie. De oorspronkelijke gedachte was dat iedereen erbij hoort in de samenleving. Een mooi principe. Maar kennelijk worden onder het mom van inclusiviteit juist bepaalde groepen en waarden ingeleverd. Sommige ideologieën zijn dan nog welkom, andere niet meer. En dat was nou juist niet de bedoeling.
