De asperge als diplomatiek wapen
Deze week waren er maar liefst drie evenementen waarbij de asperge als diplomatiek wapen werd ingezet om de Limburgse belangen te dienen. Dat begon met het jaarlijkse aspergediner in Den Haag, waar zelfs premier Rob Jetten even de kans zag om langs te komen om en passant te vertellen dat hij vroeger nog wat bijverdiende op het veld met het steken van asperges. Weliswaar in Brabant, maar och, de smaak van de witte stengels zal niet zo veel anders zijn. Hoewel culinaire hardliners daar weleens van mening over kunnen verschillen.
Onderwijsminister Rianne Letschert werd er benoemd tot asperge-ambassadeur, een vrij logische keuze, want zij is onze midvoor als het gaat om het opkomen voor de Limburgse belangen in het kabinet. Nee, dat is niet haar echte taak, maar als er dan toch geknokt moet worden voor de komst van de Einstein Telescope, dan is een bord met smakelijke bereide asperges een alleszins verstandige investering.
In Amsterdam volgde de uitreiking van de Gouden Asperge. Dat klinkt als een heel waardevolle prijs, het goud is flink in waarde gestegen in deze beroerde tijden. Maar de titel is slechts symbolisch, je krijgt een medaille en een ereteken, zo weet ik uit eigen ervaring. De prijs gaat naar een Limburger die zich verdienstelijk heeft gemaakt voor Limburg en dan liefst ook buiten de provinciegrenzen. Sowieso wordt er vaak gesproken over het ‘witte goud’, dus dan klinkt die Gouden Asperge zo gek nog niet.
Tom Dumoulin wist op het mooie terras van het beroemde Amstel Hotel in de ’s lands hoofdstad aardig in te haken op het gouden element van de asperge. ‘’Ik heb best al wat prijzen gewonnen in mijn leven, maar dit slaat natuurlijk alles’’.
De prijs wordt bewust in Amsterdam uitgereikt, zodat Limburgse en Amsterdamse zakenmensen en bestuurders elkaar ontmoeten. En waar de Limburgse gastronomie werd uitgedragen. En wie weet waar dat weer toe kan leiden. Al kreeg ik ooit nog eens opmerking van een verzuurde journalist die vond dat ik me met mijn aanwezigheid aldaar niet meer onafhankelijk opstelde en ‘meeprofiteerde’ van enkele gratis aspergehapjes. Welnu, als je daarvoor met de trein op en neer naar Amsterdam moet reizen, dan wordt het zelfs een duur grapje. Een treinkaartje dat tegenwoordig een serieuze investering is en een aantal werkuren die je niet voor betaalde arbeid kunt inzetten. Plus dan ook nog eens een verrassing van de Nederlandse Spoorwegen die bij station ’s-Hertogenbosch liet omroepen dat deze trein niet meer verder ging vanwege een kabelbreuk. Alternatieven werden niet geboden, waardoor we uiteindelijk maar kozen voor een fors geprijsde taxirit naar Amsterdam, met een vrolijke Afghaanse chauffeur die nog tolk was geweest voor het Amerikaanse leger.
We konden hem in ieder geval de weg in Amsterdam wijzen en concludeerden dat we nog nooit zo’n dure asperges hadden gegeten.
Met dank aan de NS nog nooit zo’n dure asperges gegeten
En op de Brightlands Campus Greenport Venlo werd de jaarlijkse Aspergerie gehouden, waar bestuurders en ondernemers elkaar treffen bij het genot van alweer het witte goud, besprenkeld met frisse wijnen. Niet alleen vanuit Den Haag schuiven dan politici aan, maar ook van Rijnland Westfalen. Belangrijk, want het Duitse achterland is voor Venlo misschien nog wel belangrijker dan Den Haag. En die deelstaat doet ook mee aan het project van de Einstein Telescope, dus ook daar kunnen de asperges een glijdende functie vervullen.
Of al die asperge-evenementen genoeg zijn om Limburg voldoende in beeld te brengen bij de landelijke bestuurders en investeerders, is de vraag, want het seizoen duurt maar drie maanden. We zullen voor de rest van het jaar ook nog wat van dat soort evenementen moeten zien te bedenken. In het najaar misschien met Limburgse wijn, om maar eens wat te noemen? Er is veel extra druk vanuit de regio nodig om ze ‘daarboven’ duidelijk te maken dat ze zich veel meer bewust moeten zijn van het feit dat er ook nog zoiets als grensgebieden bestaan, als ze weer een maatregel bedenken die geen rekening houdt met de omringende lanen. Zoals de absurde btw-verhoging voor hotelovernachtingen naar 21 procent en een geheel andere energiepolitiek dan bij de buren. Van dat soort solitaire acties hebben vooral wij in het zuiden last.
Misschien moeten we daarvoor hulp zoeken in Brussel. Tijd voor een nieuw asperge-evenement, dan in de Europese hoofdstad.
