Een week vol politieke kolder
Het was wel weer een weekje dat vertrouwen in het politieke systeem erg lastig was op te brengen. Dat begon met de verkiezing voor de voorzitter van de Tweede Kamer in Den Haag. Dat zou een open en vrije keuze worden van de parlementariërs. Maar dat bleek niet het geval. Iedereen was het erover eens dat Martin Bosma het de afgelopen twee jaar uitstekend had gedaan, zowel in het parlement als ook er buiten, goed zorgend voor zijn personeel.
In de eerste ronde haalde hij dan ook de meeste stemmen, zij het net niet genoeg voor de absolute meerderheid. Uiteindelijk won degene die aanvankelijk de minste stemmen kreeg en die ook geen enkele ervaring had, namelijk Thom van Campen (VVD). Het bleek toch een politiek schaakspel te zijn geworden en Bosma had pech dat hij van de verkeerde partij was, de PVV. Dus werd niet de beste gekozen. Geen goed voorbeeld voor de rest van bestuurlijk Nederland.
Opvallend was ook de klacht van de directeur van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. Dat is de organisatie waarvan je liever geen brief ontvangt, want dan is dat steevast een verkeersboete. In navolging van het Openbaar Ministerie vindt nu ook het CJIB dat de verkeersboetes te hoog zijn in vergelijking met het buitenland. Zeker de extra boetes die er bovenop komen als je een eerste keer niet op tijd betaald hebt.
Te hoge verkeersboetes en geen treinverkeer
Dus de instanties die het geld innen, vinden de tarieven zelf te hoog. Dat wil toch wel wat zeggen. Máár, de boetes gaan niet omlaag. Want de politiek gaat erover en de minister van justitie heeft al gezegd dat het geld dringend nodig is voor de begroting, met name om de politie en de brandweer te kunnen betalen. Met andere woorden, u wordt niet beboet omdat u een fout in het verkeer hebt gemaakt, maar omdat de regering uw geld nodig heeft, bovenop alle belastingen die u al betaalt. Oftewel, een door de overheid georganiseerde diefstal.
Geld is er zeker ook niet genoeg voor het openbaar vervoer, met name het treinstelsel in Nederland. Van de week ging het alweer mis, toen het een graadje vroor. Beetje ijzel op de bovenleiding en hup, storingen als gevolg. Hoe kan het dan dat bijvoorbeeld in Oostenrijk, Zwitserland en Scandinavië de treinen wél rijden als het vriest?
Laatst liep het treinverkeer ook al totaal vast omdat er één verkeersleider niet was komen opdagen…. Zo kun je toch geen bedrijf organiseren, zou je zeggen.
In België is het niet veel beter. Ook daar vielen treinen uit vanwege een beetje vorst. Doorgaans is het treinverkeer bij de zuiderburen wel wat moderner geregeld, ze hebben er zelfs hoge snelheidstreinen. Zoals in Duitsland, Frankrijk, Italië en Spanje. In de laatste twee landen met Europees geld, onder meer door Nederland opgehoest. Maar Nederland zelf heeft geen enkel plan voor hoge snelheidstreinen door heel het land. Wij boemelen suffig verder zoals in de vorige eeuw.
Overigens rijden de komende week in België helemaal geen treinen. Voor de zoveelste keer hebben de vakbonden besloten te staken. Dat doen ze traditioneel zowat een maand per jaar, alles bij elkaar opgeteld. Altijd uit protest tegen dé regering, welke er dan ook zit. Een soort bezigheidstherapie waar met name scholieren en bejaarden de dupe van zijn.
Het beste zou zijn als ze die stakingen van tevoren opnemen in de dienstregeling. Zodat je al ruim van te voren weet wanneer de treinbestuurders extra vakantiedagen, pardon, extra stakingsdagen opnemen.
