Carnaval zonder bier en romantisch diner zonder wijn?
Ja, dat gaat nog een keer gebeuren. Niet op korte termijn, maar de aanval is nu definitief ingezet. Alcohol uitbannen uit de samenleving, zoals dat met roken eerder is gebeurd.
De wetenschappers van de Gezondheidsraad in Nederland pleiten voor harde maatregelen om ons te dwingen minder of het liefst geen alcohol meer te drinken. Hun conclusie is dat het spul ongezond is en dat is niet alleen niet best voor de gebruiker, maar ook voor de maatschappelijke kosten zoals de zorg. Ik wil aannemen dat die gestudeerde mensen daar een serieus punt hebben.
Ze geven ons als burgers niet alleen het advies om minder te drinken, nee, ze willen dat ook afdwingen. Hogere accijnzen, zodat een alcoholisch drankje al gauw 25 % duurder wordt. Tevens minder verkrijgbaarheid, niet meer in de winkels, wel nog in speciaalzaken zoals slijterijen. Voor autobestuurders geen enkele druppel meer. Geen reclamecampagnes meer voor bier, wijn en andere alcoholische dranken. En vanuit de overheid grote en dus kostbare marketingcampagnes om ons ‘bewust’ te maken. Oftewel, op naar de blauwe knoop.
De voorzitter van de Gezondheidsraad, mevrouw Karien Stronks, pleit zelfs voor een carnaval zonder alcohol. Volgens haar kan dat even gezellig zijn.
Nou wil ik niet flauw zijn, maar als ik naar de foto’s van haar kijk, dan geloof ik niet dat ze ooit carnaval heeft gevierd. En ook niet dat het zelfs zonder alcohol gezellig met haar gaat worden. Maar dit terzijde.
Wat mij echter mateloos stoort aan deze adviezen – en er komen in het najaar nog nadere ‘aanbevelingen’ – dat is dat de overheid ons meer en meer wil voorschrijven hoe we moeten leven. En dat in ‘het belang van de samenleving’. Mogen we ook nog zélf iets beslissen? Hebben we nog een eigen verantwoordelijkheid? Of zijn we kleuters of halve debielen die telkens door de almachtige overheid aan de hand moeten worden genomen?
Ik zie heus wel om me heen dat alcohol gevaarlijk spul kan zijn en ook ontwrichtend kan werken. Als sociale samenleving kun je elkaar op dat punt enigszins in de gaten houden. Maar van de andere kant, wijn bijvoorbeeld is een natuurproduct dat al vele vele eeuwen gedronken wordt, al ver voor Christus. In landen waar bovengenoemde maatregelen gelden zoals in Scandinavische landen, zie ik veel meer alcoholisten op straat dan bij ons. En in landen waar vroeger alcohol werd gedronken maar nu om bijvoorbeeld religieuze redenen niet meer, daar heb ik niet de indruk van dat het leven er aangenamer op is geworden. Want, ook daar is dwang het motto. En ik ben allergisch voor dwang.
Tijdens corona wist de overheid het ook allemaal beter en moesten wij gehoorzamen. De gevolgen waren dramatisch. Mensen moesten in eenzaamheid sterven, zonder dat hun dierbare familieleden erbij mochten zijn. Kinderen mochten maanden niet naar school en hebben daar nu nog last van. De beslissers van toen, politici en wetenschappers, lopen nog altijd vrolijk rond, zonder enige consequentie.
Teveel alcohol zal niet goed zijn voor het lichaam, het zal zeker zo zijn. Maar bovenstaande maatregelen gaan leiden tot grote economische problemen bij bierbrouwers, de hele horeca en supermarkten, waar honderdduizenden mensen werken. Bovendien, wat helemaal niet erkend wordt, dat is dat als je aan het einde van een stevige werkweek wilt genieten van een vakkundig gemaakte wijn, je stressfactor omlaag gaat en je helemaal ontspant. Dat is dan toch juist een positieve bijdrage aan onze gezondheid? Mits met mate natuurlijk.
De overheid probeert ons steeds meer in een dwangbuis te stoppen
Dat je als overheid extremiteiten zoals het comazuipen wilt tegengaan, is lovenswaardig. Maar dat je verstandige mensen het genieten wilt afpakken, dat lijkt op dictatuur. Men probeert ons meer en meer in de dwangbuis te krijgen, dat moeten we niet pikken. Elk mens is zelf verantwoordelijk en als je kiest voor een leven van genieten met af en toe een goed glas, dan calculeer je zelf een bepaald gezondheidsrisico in.
Daar komt nog bij dat ze natuurlijk wéér geen rekening houden met onze grensligging. Als de wijn en bier hier veel duurder worden, dan gaan de ondernemers hier op de fles en wordt de alcohol over de grens gekocht. Is dat dan weer de bedoeling? En wie compenseert trouwens al onze Limburgse wijnboeren die bezig zijn een mooi product te maken?
Als ik met een mooie vrouw – hopelijk wordt dit niet gezien als seksistisch woordgebruik – een avond ga dineren, mogen we dan alsjeblieft nog een heerlijk glas champagne drinken? Of moet de sommelier ontslagen worden en de medewerker enkel nog water of melk laten schenken?
De politiek moet hier niet hypocriet mee omgaan. Het gebeurt nu al vaak dat als je een foto wilt maken met bestuurders erop, dat ze dan gauw even hun glas wijn of bier wegzetten vanwege ‘de beeldvorming’. Waar zijn we toch mee bezig? Onszelf allemaal voor de gek houden? Moeten we stiekem in een hoekje iets gaan drinken, zodat niemand het ziet? Het doet me denken aan de islamitische bruiloft waar ik een tijd terug voor was uitgenodigd. Daar werd zogezegd geen alcohol gedronken om religieuze redenen. Maar onder de lange tafellakens stonden flessen sterke drank. Daar moest je dan een scheutje van in je tonic of cola doen en dan hield je je zogenaamd aan de regels. Voor de mannen was dat dan – stiekem – toegestaan. Willen we die kant opgaan met onze open westerse maatschappij?
Ik ken heel wat medisch specialisten die geweldig kunnen genieten van een mooi glas wijn. En die dit soort maatregelen eveneens absurd vinden. Met hen ga ik dan toch liever carnaval vieren. Wordt het toch nog gezellig.
