Een luchthaven als zinvolle strategische infrastructuur
De Provinciale Statenverkiezingen worden pas in 2027 gehouden maar in een aantal Limburgse media wordt er al op voorgesorteerd. De betreffende journalisten kiezen ook al meteen positie: de enige Limburgse luchthaven van importantie, Maastricht Aachen Airport, kost te veel geld en kan dus beter gesloten worden. In feite worden de politieke partijen die volgend jaar aan die verkiezingen deelnemen, alvast opgeroepen om een dergelijke sluiting maar beter op te nemen in hun verkiezingsprogramma.
Nu kom ik van de leerschool dat de journalistiek kritisch maar neutraal moet rapporteren over wat zich her en der in de maatschappij afspeelt, maar in de praktijk heb ik de afgelopen decennia gemerkt dat de positie van ‘vliegveld Beek’ nooit echt objectief is gevolgd door de meeste media in de regio. De tegenstanders kregen in verhouding veel meer ruimte om hun kritiek te spuien. En de luchthaven was aan de andere kant zelf niet altijd erg behendig als het om communicatie ging.
Natuurlijk, een luchthaven zorgt voor overlast voor omwonenden. Want vliegtuigen maken lawaai. Weliswaar een stuk minder dan vroeger vanwege toenemende innovatie, maar toch. Van de andere kant wordt wel eens het beeld opgewekt alsof de grote Boeings en Airbussen af en aan vliegen richting de Noord-Zuidbaan vlakbij boven Maastricht. In werkelijkheid is het in verhouding met vergelijkbare vliegvelden juist tamelijk stil, zoveel verkeer is er helemaal niet.
En inderdaad, de toestellen vliegen nog grotendeels op kerosine en dat zorgt voor fijnstof, net als benzine- en dieselmotoren.
De rode draad in de berichtgeving is dat Maastricht Aachen Airport teveel geld kost, met name voor aandeelhouder Provincie Limburg. Terwijl het volgens de scribenten toch eigenlijk een bedrijf is dat winst moet opleveren. En dat niet doet dus. Dat komt overigens vooral omdat de regels voor MAA veel strenger zijn dan bijvoorbeeld voor de vliegvelden van Luik en Brussel. Qua bedrijfsvoering voer je dan al een ongelijke strijd.
Moet een vliegveld winst maken of is het een verbinding met de buitenwereld?
Maar waarom wordt er alleen in winst- en verliescijfers gedacht? Naar mijn idee is een plek voor luchtverbindingen een belangrijke infrastructuur, die kan zorgen voor voordelen. Zuid-Limburg is al niet zo geweldig bereikbaar met een te smalle en drukke A2-autoweg, een spoornet waar treinen nog altijd met maximaal 130 km overheen rijden, in plaats van de 300 kilometer die elders in de wereld gehaald worden, met ook nog eens beperkte aansluitingen hier.
Mij lijkt dat je de mogelijkheid van verbindingen door de lucht niet moet schrappen. Want het zou nog wel eens van pas kunnen komen in tijden van nood. In het geval van rampen of andere tegenspoed. Bovendien kan een luchthaven ook strategisch van nut zijn in geval van militaire dreigingen. Heb ik nu teveel fantasie? Ik hoop het, maar in Oekraïne maakten ze zich jarenlang ook geen zorgen. En er is wel degelijk innovatie in de luchtvaart, elektrisch vliegen komt eraan, al zal nog even duren. En alternatieve, meer milieuvriendelijke brandstoffen rukken op.
Er is al veel gesloten in Limburg, maar er is nog niet zoveel voor teruggekomen. Straks willen we de Einstein Telescope hier naartoe halen. Dan moeten wetenschappers uit heel de wereld naar hier komen. Maar kennelijk liever niet vliegend.
Qua infrastructuur gaat het sowieso al niet zo geweldig met heel Nederland. Te weinig elektriciteit, terwijl we van gas, kolen en olie af willen bijvoorbeeld. In Noord-Holland stoppen ze nu al met het asfalteren van wegen, want het budget voor 2026 is op. Daar krijg je nu dus Belgische toestanden op de weg.
Het zou mooi zijn als de Zuid-Limburgse luchthaven geld zou opbrengen. Maar doet de A2-tunnel in Maastricht dat ook? Of de talloze bruggen? Of de spoorlijnen? Nee, die horen bij de infrastructuur, bij bereikbaarheid. Waarom dan ook niet een vliegveld?
Ik las van de week dat ze in India de komende jaren honderd nieuwe vliegvelden gaan openen. Daar willen ze vooruit, niet achteruit. En ik begreep dat momenteel meer vliegtickets dan ooit verkocht worden, zowel economy als businessclass, ondanks de digitale vergaderingen.
De meeste mensen die kritisch zijn over ‘Beek’, die stappen zelf regelmatig in het vliegtuig om de wereld te verkennen. Maar dan vanaf pakweg Brussel, Düsseldorf of Amsterdam. Alsof daar geen mensen wonen. Dat reizen moeten ze vooral blijven doen. Maar het gevoel is wel een beetje dubbel.
