Drugsgebruiker heeft boter op het hoofd
We spraken er allemaal schande over, het was ‘on-Nederlands’. Dat tientallen vermomde gasten ’s nachts met wapens naar een pand lopen en onderweg nog een beveiliger executeren, is gelukkig geen gebruikelijk beeld in Nederland, ook niet in België. Maar dat de zware drugscriminaliteit al jaren een grote bedreiging vormt voor de hele samenleving, is een feit.
Toch wordt er relatief makkelijk over gedaan. In de afgelopen week was er dan wel even die aandacht voor dit vreemde voorval, maar al snel gingen we weer over tot de orde van de dag. Zoals de politieke strubbelingen in Den Haag, waar het vooral gaat over stikstof, belastingen, uitkeringen en dat soort zaken. Die doen allemaal ter zake, maar over het feit dat Nederland al langer te boek staat als narcostaat, daar hoor je relatief maar weinig over.
In België is het niet veel anders. In Brussel is het al lang geen uitzondering meer dat criminelen op klaarlichte dag elkaar onder vuur nemen met zware machinegeweren. Kennelijk hebben die boeven in zowel Brussel als van de week dus in Overasselt het idee dat de politie niet meer echt een serieuze tegenstander is. Gelukkig viel dat in Overasselt toch nog wel mee en voor die bende tegen, want de blauwe zwaailichten kwamen snel van alle kanten en er konden veel van die gasten in de kraag worden gegrepen. Dat zijn dan ongetwijfeld jeugdige ‘soldaten’, deze keer wellicht uit de criminele milieus uit Frankrijk, Noord-Afrika en ook Nederland.
Schande roepen over ‘Mexicaanse toestanden’ is vaak niet consequent
Jawel, open grenzen zijn heel fijn, maar niet alleen voor ons maar ook voor het al gespuis dat zich door heel Europa eenvoudig verplaatst.
De strijd tegen de misdaad staat bij menige politieke partij niet hoog op de prioriteitenlijst en dus is het antwoord van de overheid, dat een monopolie hoort te hebben op het uitoefenen van geweld, niet sterk genoeg om daadwerkelijk dit gevaar terug te dringen. En vanwege de grote verdiensten die in het verschiet liggen bij de handel in drugs, zijn er kennelijk heel veel gasten die alle normen en waarden naast zich neer leggen en als beesten te keer gaan.
Máár, de hoofdoorzaak ligt ergens anders, namelijk bij de gebruiker. Het is in onze maatschappij totaal ingeburgerd om een snuifje, een pilletje of een stick te nemen in de hoop daar een fijn gevoel bij te krijgen. De Gezondheidsraad kwam onlangs met een advies aan de overheid om zeer fors te gaan optreden tegen het gebruik van alcohol. Er moesten campagnes komen, de belastingen nog verder omhoog, de verkrijgbaarheid lastiger maken, en nog wat van die vergaande maatregelen. Want niet goed voor de gezondheid. Dat zal best, maar de vraag is of daar de prioriteit moet liggen. Alcohol is ook een genotmiddel, maar de producten worden gemaakt door doorgaans betrouwbare vaklieden die geen oncontroleerbare rotzooi in de fles schenken.
Over het gebruik van verdovende middelen hoor je die Gezondheidsraad echter niet, de overheid ook niet. En veel ouders al evenmin. Dat de kinderen en jong volwassenen allerlei verslavend en vaak onbekend spul binnenwerken op festivals, feestjes of zelfs op het werk, het maakt hen kennelijk niet uit. De gebruikers zelf evenmin. Dat die troep allemaal afkomstig is uit het criminele circuit, is blijkbaar ook geen thema. Het geweten is – voor zover aanwezig – even in de diepvries gelegd. De gebruikers leveren het verdienmodel voor de criminelen, zij creëren de markt. En niemand die na deze week nog kan zeggen geen weet te hebben van zwaar geweld in die wereld. Dus velen die dezer dagen schande spraken over ‘Mexicaanse toestanden’, hebben in feite boter op hun hoofd en zijn de naïviteit zelve.
Jo Cortenraedt
