Wie weet nog hoe brood smaakt?
Een van de berichten van deze week: steeds meer bakkers sluiten hun winkel. In veel dorpen is er geen bakker meer te vinden.
Ach wat jammer, zo hoor je iedereen dan zeggen. Want als winkeltjes in een dorp verdwijnen, gaat de leefbaarheid achteruit. Maar ik denk als degenen die dat zo jammer vinden, gewoon zelf trouw klant waren gebleven, dan was er waarschijnlijk geen probleem geweest. Althans wat omzet betreft. Een andere oorzaak zal ongetwijfeld zijn dat er weinig jonge mensen te vinden zijn die nog bakker willen worden.
Die worden liever ‘senior beleidsmedewerker’ of ‘front end developer’ bij de overheid, even plat gezegd. Minder uren werken, meer vakantie en wellicht ook een beter loon.
In veel dorpen is er al geen bakker meer te vinden
Toch is het vreselijk jammer, deze trend. Want wie weet nog hoe écht brood eigenlijk kan smaken? Brood in vele soorten, dat lang genoeg in de oven heeft kunnen bakken en met vakkennis gemaakt is, van de beste natuurlijke grondstoffen.
Ik vrees dat een steeds grotere groep mensen die smaak niet meer herkent. Dus het betere brood ook niet mist. Met alle respect voor de supermarkten, maar die bieden doorgaans weliswaar allerlei soorten broden, maar nooit echt vers gebakken. Ze komen van grote fabrieken en daar stoppen ze de nodige kunstige middelen in om het snel te laten rijzen, om het brood zogezegd te ‘verbeteren’ en het ook wat ‘smaak’ mee te geven. Het resultaat is een tamelijk neutraal smakend brood dat’ lekker’ gemaakt moet worden met allerlei pittig beleg.
Maar het échte brood heeft van zichzelf al een geweldige smaak. Met een beetje olijfolie of echte boter erbij ben je eigenlijk al klaar. Dat komt door de natuurlijke eerlijke producten die erin zitten en door het relatief langzame bakproces. Er is zeker een groep van bewuste eters die de adresjes voor goed brood nog weten te vinden en zich de moeite nemen om er naar toe te gaan. Maar steeds meer mensen nemen die moeite niet en gooien gewoon een in plastic verpakt ‘volkoren bruin’ in hun winkelkarretje of laten het thuis bezorgen.
De kinderen weten dan ook niet beter en komen zo dus niet te weten hoe echt brood smaakt. En ze hebben lang niet allemaal de gelegenheid om naar een toprestaurant te gaan waar ze zelf nog goed brood bakken. Je hebt gelukkig ook nog een groep mensen die zelf thuis met zorg brood bakken. Ook mooi, al kom ik daar voorlopig zelf niet aan toe wegens niet veel vrije tijd.
Van de week was ik nog bij een bijeenkomst over cittaslow, georganiseerd door de gemeente Eijsden-Margraten. Met aandacht voor streekproducenten, dus ook bakkers die wel nog ambachtelijk werken met natuurlijke producten. Enthousiasme alom. Maar zelfs in deze gemeente, waar het leven goed is, zal vrees ik de meerderheid het brood gewoon bij de supermarkt halen, niet wetende wat ze missen. Zeker jammer voor de kinderen die dat later ook weer niet kunnen overdragen. Tenzij ze ontdekken dat een echt ambacht heel veel voldoening geeft. Smaak in de mond en creatief met je hoofd en je handen.
