Hoe worden we jaren jonger?
Het is een drang van veel mensen om er jonger uit te zien dan ze zijn. Want het fysieke verval dat met het toenemen van de leeftijd dichterbij komt, lijkt onvermijdelijk, en dat is geen prettig vooruitzicht. Maar er gloort hoop.
Ik vermoed zelfs dat alle plastisch chirurgen en beauty-specialisten straks niks meer te doen hebben, behoudens mensen te helpen die om ziekte of letsel een vorm van verminking hebben opgelopen. Snijden om esthetische redenen hoeft binnenkort niet meer. Want, en dat is de grootste revolutie sinds de uitvinding van het wiel, binnenkort kunnen we de leeftijd zelf bepalen. Althans, als het aan de woke-beweging ligt.
Dan maak ik warempel nog mee dat ik een aanhanger van die club word. Aanvankelijk had ik niet zoveel op met die uit Amerika overgewaaide beweging. Het tegengaan van discriminatie vond ik nog prima, maar toen ze kwamen met het principe om het onderscheid tussen man en vrouw te laten schieten, ben ik afgehaakt. Velen met mij, wat het Nederlandse parlement er niet van weerhoudt om binnenkort waarschijnlijk een wetsvoorstel te gaan aannemen waarin opgenomen wordt dat mensen zelf, op basis van ‘hun gevoel’, kunnen bepalen of ze man of vrouw zijn. Dus los van de toch best wel onderscheidende lichaamsvorming. Zelfs kinderen mogen dan ‘hun gevoel’ op dit punt gaan laten spreken en dat laten aanpassen in hun paspoort. Dit plan valt bij mij in de categorie nachtmerries waarvan je hoopt dat ze bij het wakker worden verdwenen zijn. Maar in Den Haag zijn ze nog altijd niet wakker, ze verkeren daar in een diepe slaap.
Natuurlijk, mijn haren zijn grijs en mijn knieën kraken af en toe. Maar dat is maar een idee. In werkelijkheid ben ik vanaf nu een jonge kerel.
Máár, ik schuif nu toch op richting de Woke-jongens en meisjes. Eh pardon, de woke-mensen, want de termen jongen en meisje zijn op zich al discriminerend. Ze hebben nu ook bedacht dat je leeftijd niet biologisch bepaald is, maar net als het geslacht ‘een gevoel’ is. Daar gaan ze zich ook hard voor maken. En hier grijp ik mijn kans. Ik twijfel nog een beetje tussen 18, 26 of 34 jaar. Zoiets ongeveer. Want zo voel ik me wel, gewoon een jonge man die elke dag alle facetten van het leven wil meemaken, althans zoveel mogelijk de mooie kanten daarvan.
Natuurlijk, mijn haren zijn grijs en mijn knieën kraken af en toe. Maar dat is maar een idee. In werkelijkheid ben ik vanaf nu een jonge kerel, om niet te zeggen een jonge God, die fluitend rondreist. Ik zag in Cannes nog Tom Cruise, die ziet er ook vele jaren jonger uit dan hij volgens zijn paspoort is, namelijk 60 jaar. Nou is die niet lid van de woke-vereniging maar van de scientology-church, zeg maar de concurrent. Maar toch, daar zal wel ergens het geheim zitten.
Ik bedenk me nu trouwens dat het soms ook niet verkeerd is om je bijvoorbeeld 75 te voelen. Op het moment dat je even behoefte hebt aan wijsheid en levenservaring. Dus wellicht is het een idee als we de variabele leeftijd gaan invoeren. Dan kun je elke dag kiezen – aan de hand van je activiteiten en uiteraard je gevoel van het moment – hoe oud je dan bent. En als ik me dan op een dag pakweg 35 voel, dan kan ik toch moeilijk naar de plastisch chirurg om wat te laten bijwerken hier en daar. Want die zal zeggen: ‘toch niet al op die leeftijd’.
Hoe de woke-mensen dat met het paspoort willen doen weet ik niet precies, maar ik denk dat je daarin dan digitaal je leeftijd kunt gaan bijstellen. Voor alles is een oplossing.
Ik word zó enthousiast over die woke-beweging, dat ik zelfs de neiging krijg om een voortrekkersrol te gaan vervullen. Dus om iets te bedenken, waar zij nog niet aan toe zijn gekomen. Dus bijvoorbeeld dat je in de toekomst soms ook wel een dier mag zijn, als ‘je gevoel’ dat zegt. We hebben in Nederland immers ook al een Partij van de Dieren in het parlement, dus dat is al geregeld. Dan zou ik bijvoorbeeld eens in de huid van een giraffe kunnen kruipen. Psychologisch zou je dat dan kunnen verklaren uit het feit dat ik in het mensenleven qua lengte niet tot de grootsten behoor. Of dat ik eens een keer verander in een muis, om zo op bepaalde plekken eens ‘muisje te spelen’. Dat zal dan te maken hebben met mijn beroep van nieuwsgierige journalist.
Enfin, het worden héél spannende en opwindende tijden dankzij de halleluljah-woke-vereniging.
