Hoe meer sterrenzaken, hoe aantrekkelijker wordt Limburg
Van de week was ik ‘proefeter’ in het nieuwe restaurant Create in het spoedig te openen hotel Van Oys (5 sterren superior) in Oost-Maarland. Dit Paasweekend gaat het open voor het publiek en Guido Braeken bewees dat hij ondanks de ‘pauze’ van zeven maanden (na zijn vertrek bij Julemont in Château Wittem) het koken nog niet verleerd is. Het was zeker niet minder dan bij Julemont waar hij twee sterren veroverde. Of anders gezegd, het was super lekker, een ware culinaire beleving. Een mooie kaart met zowel menu als ook à la carte, een goede wijnkaart en een heel bijzonder en warm interieur. We gaan daar uiteraard nog op terugkomen bij Chapeau.
We zullen zien wat de inspecteurs van Michelin, die de komende maanden zeker diverse malen zullen neerstrijken in Oost-Maarland, ervan vinden. Ze hebben nog tot begin oktober om hun oordeel te vellen. Dat gaan we dan vernemen tijdens de presentatie van de nieuwe Michelin-gids Nederland, die dan weer in MECC Maastricht wordt gehouden.
Braeken klopt dus nadrukkelijk op de deur en een jaar later gaat een andere chef die al geruime tijd twee sterren waard is, ook starten in Zuid-Limburg. En dat is Ralf Berendsen. Zo gek is dat niet, want hij komt uit Kerkrade, en Lanaken, waar hij de afgelopen vijftien jaar werkte, tellen we gemakshalve ook maar tot ‘ons gebied’.
We hebben nauwelijks nog grote industrieën en de steenkool laten we in de grond zitten. Dan zou een culinaire toppositie de nieuwe aanjager kunnen worden.
Met name Zuid-Limburg scoort door de jaren heen goed als het gaat om restaurants met een of meer Michelinsterren. Als je Noord-Holland vanwege de hoofdstad Amsterdam niet meetelt, dan is Limburg nu al zelfs de provincie met de meeste sterren. Om precies te zijn 13 sterren, verdeeld over 12 zaken.
Dat is een hele prestatie, want een ster winnen èn behouden is geen sinecure. Iedereen vindt er wel wat van, ook mensen die bij wijze van spreken zelf nog geen spiegelei kunnen bakken. Die komen dan soms met de meest brutale en onzinnige digitale ‘reviews’ . Het is ook nog een kwestie van persoonlijke smaak en voorkeur. De ene houdt meer van een klassieke keuken, de ander gaat voor uitgesproken Aziatische invloeden.
Interessanter vind ik wat dit culinaire spektakel betekent voor Limburg. Vooral het zuiden van de provincie ontwikkelt zich meer en meer als regio van ‘het goede leven’, zeker als het gaat om gastronomie en producten. Menigeen vraagt zich af of de markt hier wel groot genoeg is om die toprestaurants – waar je toch een behoorlijk bedrag moet neertellen – allemaal gezond te laten draaien. Welnu, je kunt je als regio ook ontwikkelen tot een soort bedevaartsoord voor ‘foodies’. Nu al zie je heel veel Belgen in de betere restaurants in Maastricht en het Heuvelland. En ook de Duitsers weten de weg steeds meer te vinden.
In Belgisch Limburg valt het gastronomisch aanbod nog goed mee, maar in de regio Luik is dat opvallend mager en in de regio Aken is de spoeling ook heel dun geworden. De liefhebbers van daar komen dus onze kant uit en daarbij kun je dan nog de mensen uit de rest van het land voegen, die graag een weekendje naar ‘het buitenland’ komen, maar dan nog net binnen de landsgrenzen.
Limburg, zeker de regio vanaf Roermond, kan zich wel degelijk ontwikkelen tot dé culinaire regio van Nederland, en dat kan z’n vruchten afwerpen. Kijk bijvoorbeeld naar het plaatsje Baiersbronn in Schwarzwald. Je zou er zó langsrijden, ware het niet dat er twee 3-sterrenrestaurants zijn. Plus nog wat 1 en 2-sterrenzaken in de buurt. En ze zitten vol, mensen komen van heinde en verre en zorgen voor heel wat werkgelegenheid in de bijbehorende hotels met hun leveranciers.
En pak nou Baskenland, met name de regio rond Bilbao. Die heeft zich ook ontwikkeld tot culinair paradijs. Met een forse impuls voor de economie als gevolg.
‘Alleen iets voor de rijken’, hoor ik sommigen mopperen. Nou, ik ben van mening dat hoe sterker de kopgroep is, hoe breder het peleton erachter. Het is ook positief voor het vestigingsklimaat, dus ook goed voor Brightlands, het Einstein-project, de Universiteit Maastricht, enzovoorts. Dus ben ik het niet eens met een gemeenteraadslid dat onlangs mopperde over de ‘f’cking TEFAF’. We moesten meer voor de minima doen. Vond ik niet doordacht, want juist dankzij krachtige trekkers kun je de rest meenemen. Het zal ergens van betaald moeten worden. We hebben nauwelijks nog grote industrieën en de steenkool laten we in de grond zitten. Dan zou een culinaire toppositie de nieuwe aanjager kunnen worden. Dus niet blijven hangen in het verleden, maar volop gaan voor een mooie toekomst. Waar is het mooier dan hier?
