Processies en bommen
De tegenstrijdigheid kan niet groter dezer dagen. In de eigen regio staan heel wat processies op het programma, te beginnen met de Heiligdomsvaart in Maastricht, die om de zeven jaar wordt gehouden en nu dus weer in 2025. ‘Bruggen bouwen’ is het motto met als achterliggende gedachte dat we als mensen elkaar moeten opzoeken en beter moeten leren begrijpen.
Tegelijkertijd zitten op enkele uren vliegen mensen massaal in schuilkelders om dekking te zoeken tegen de massaal afgevuurde bommen. Dat is onder meer in Oekraïne, Israël en Iran het geval, maar ook in andere oorden, die minder de media halen.
De verschillen in ideologie, vaak gevoed door een religie, zijn enorm groot en vooralsnog ziet het er niet naar uit dat het geweld de komende tijd minder gaat worden. De mens blijkt zeer goed in staat om elkaar uit te roeien. Weliswaar is dat niet het streven van de meeste heilige schriften, maar het gebeurt in de praktijk wel. Omdat de drang naar macht te sterk is en de eigen ideologie of god als de enige juiste wordt beschouwd.
In de oorlogsgebieden worden de bruggen massaal platgegooid, maar we gaan in Maastricht toch proberen bruggen te bouwen. Niet echt, want dat zou te lang duren met alle stikstof- en andere maatregelen die de politiek en de ambtenarij zich bedacht hebben. Dan maar symbolische bruggen, die kun je veel sneller aanleggen, daar is nauwelijks budget voor nodig en ze hebben ook nog een maatschappelijk en cultureel karakter.
Die processies, in Maastricht en de komende weken ook in het Heuvelland, zullen massaal bezocht worden. Zoals je dat ook nog ziet in landen als Spanje en Italië. Hoewel de religie hier nog altijd centraal staat, worden het steeds meer uitingen van cultuur en tradities. Ook veel mensen die niet (meer) gelovig zijn, gaan toch naar dé processie kijken vanwege de bijzondere sfeer, de nostalgie, de speciale klederdracht, de muziek van de meelopende harmonieën en andere muziekgezelschappen. Het is een soort van wandelend theater met een likje zingeving. De eeuwige zoektocht naar het waarom.
Hier bouwen we bruggen, terwijl ze ginder worden platgegooid
Ook bij jongeren is er genoeg motivatie om hieraan mee te doen, omdat ook zij hechten aan bepaalde tradities. Waarbij het natuurlijk ook scheelt dat het ná de processie volop feest is, zeker in de dorpen, zelfs drie dagen lang.
Laten we optimistisch zijn en bruggen bouwen. Maar als ik de komende weken hier en daar ga kijken naar dat bijzondere schouwspel, dan zal ik wat vaker dan gebruikelijk op mijn telefoon kijken om te zien waar intussen weer bruggen zijn platgegooid.
