André Rieu laat internationaal publiek zingen in Maastrichts dialect
Zeker op de openingsavond van de André Rieu-concerten waren er op het volle Vrijthof maar weinig Limburgers en vooral veel bezoekers uit alle delen van de wereld. Maar toch zong het hele plein uit volle borst mee toen in de toegift de Limburgse artiesten in het Maastrichts dialect hun bekende nummers vertolkten.
Weliswaar klonk het uit vele kelen anders met Engelse, Spaanse en Duitse accenten, en wisten de meesten ook niet wat ze zongen, maar dat mocht de pret niet deren. André kreeg zijn zin om het plaatselijk dialect de wereld in te sturen.
Met John Tana, Frans Theunisz, Phil Bee, Dorona Alberti en Emma Kok was er meer dan voldoende dynamiek om de polonaise over te laten slaan naar het plein, en was gouverneur Emile Roemer een van de eersten die al ‘sjunkelend’ met de massa mee hoste.
Ter ere van de 20e editie op het ‘bekendste plein van Nederland’ maakte Rieu er een extra Maastrichts feestje van, nadat hij al in het begin van de avond uitgebreid stilstond bij zijn Maastrichtse roots. Doordat het Vrijthof-concert later in vele bioscopen wereldwijd te zien zal zijn, en zeker ook op talloze televisiekanalen, is dit weer een staaltje Maastricht-marketing, dat qua effectiviteit niet te overtreffen is. Daar kunnen marketingcampagnes van toeristische diensten en horeca-organisaties niet tegenop. Hoeft ook niet, ze liften op deze manier mooi mee, en de hotels in Maastricht en de wijde omgeving zitten weer drie weken lang bomvol.
Niet alleen André Rieu en zijn organisatie varen er wel bij, de economische impact van dit evenement is gigantisch. Ook het Zuid-Limburgse heuvelland kreeg er een extra gratis ‘commercial’ bij, toen het orkest het nummer Il Selenzio speelde. Een week eerder was Rieu met talloze camera’s en drones naar het gebied rond Epen getrokken om daar samen met de Koninklijke harmonie Sainte Cécile Eijsden door het prachtig glooiende landschap te trekken in de koperen avondzon. Op het groot scherm achter het orkest was het resultaat te zien: een prachtige film waarin Zuid-Limburg niet van Toscane te onderscheiden was. Dat het op de dag van de opnamen toevallig het hoogtepunt van de hittegolf was tegen rond 20 uur nog altijd 37 graden, zorgde op dat moment voor veel zweetdruppels bij de harmonie-muzikanten, maar bij het zien van het resultaat veel glimmende gezichten van trots.
André Rieu als ultieme internationale promotor van Limburg, er zijn maar weinig regio’s in de wereld die zo’n buitenkans krijgen.
