Het wachten waard
Ik ben slecht in wachten. Mijn agenda is vaak vol, mijn hoofd nog voller. Stilte voelt al snel als verloren tijd, net als slaap trouwens.
Wachten is iets dat opgelost moet worden. Die lege minuten vul ik dan ook graag in. Dan pak ik mijn telefoon, want “ook dit moment moet ergens naartoe”.
Toch merk ik dat er soms iets anders gebeurt als ik het ongeduld en de neiging om alles in te vullen even laat voor wat ze zijn. Dat ik ineens kleine dingen opmerk die er altijd al waren. Gesprekken hoor waar ik eerder aan voorbijging.
De filosoof Martin Heidegger noemde dat “Warten ohne Erwartung”, wachten zonder verwachting. Niet wachten op iets specifieks, maar aanwezig zijn in wat er al is of kan ontstaan. In het boek “Wachten” schrijft filosoof en psychiater Dirk de Wachter dat we dat verleerd zijn. Dat we leegte snel vullen, terwijl juist daar contact en aandacht kunnen ontstaan. Toen ik dat deze week las, herkende ik het meteen.
Twee weken geleden werd ik vijftig. Een leeftijd die al dertig jaar met me meeloopt.
In 1996 overleed mijn vader, plotseling. Hij was vijftig jaar en vier dagen oud.
Inmiddels heb ik hem dus overleefd, en blijkt mijn verhaal niet het zijne. Misschien heb ik op dat bewijs al die tijd onrustig (en ergens ook onbewust) zitten wachten.
Misschien verklaart dat ook mijn ongeduld. Waarom ik mijn leven volplande, snel keuzes maakte en altijd vooruit wilde. Alsof stilstaan gevaarlijk was en wachten iets wat je beter niet te lang kon doen. Voor je het weet is het voorbij. Nu kan ik zeggen: het was het wachten waard.
En ik merk dat er iets is verschoven. Geen groot inzicht, maar wel iets rustiger. Alsof ik minder hoef te duwen. Alsof er minder is om op te wachten en meer om gewoon te laten ontstaan.
Niet altijd hoor, ik betrap mezelf nog vaak genoeg op het vullen van leegte. Maar af en toe lukt het. Even niet onderweg naar iets anders, maar hier blijven.
Omdat wachten geen verloren tijd meer is, maar gevonden aandacht.
Ik blijf oefenen. Niet omdat het moet, maar omdat ik begin te vermoeden dat het soms echt de moeite waard is.
