Een echt gesprek is leuker dan een comment
De stad vol mensen, verkleed, niet verkleed, half verkleed. Jong, oud, luid, stil, langzaam vooruit bewegend naar een volgende plek. Ongedwongen, samen en gezellig.
Met vastelaovend lijken verschillen toch ineens minder groot, cliché hè. Op straat is er ineens geen algoritme dat je boos maakt, geen tijdlijn die je vertelt wie je stom moet vinden of een toetsenbord. Facebook en X zouden eigenlijk één week per jaar verplicht dicht moeten tijdens carnaval. Gewoon uit en even offline: mensen in plaats van meningen.
Dus graag een beetje minder azijn, een beetje meer confetti.
Ik bedenk dit alles omdat ik donderdag nog in Roermond zat bij de tweede ronde van de provinciale gesprekstafels over hoe we respectvol met elkaar kunnen blijven omgaan. En dat klinkt misschien als een zweverige bijeenkomst, maar het was toch ook weer verrassend praktisch. Zo waren er twee studenten uit Maastricht. Nieuwsgierig naar hoe je als vereniging met feestende studenten goed contact kunt houden met de buurt, om het centrum van de stad samen te delen. Zonder wederzijdse irritatie, uitgesproken via klachtenformulieren of meldingen bij de gemeente, maar door elkaar gewoon te zien en te praten en (belangrijker!) te luisteren. Die fysieke aanwezigheid blijkt nog steeds veel beter te werken dan digitaal gelijk halen. Wisten we wel, maar vergeten we toch heel vaak.
Want elkaar aankijken is toch echt iets anders dan elkaar aanklikken. Een gesprek voeren is doorgaans leuker dan een comment plaatsen. En een grap maken in het echt heeft minder kans om verkeerd geïnterpreteerd te worden door iemand met een anonieme profielfoto. Het voelt gelijkwaardig.
Vastelaovend heeft dat ook in zich, die tijdelijke gelijkheid. Iedereen is een beetje raar, dus niemand is raar. Dus graag een beetje minder azijn, een beetje meer confetti. Want samen vieren (of dat nu een buurtbijeenkomst in Roermond is, een avond in de kroeg of een Olympische medaille) maakt alles net wat lichter.
Dus voor vandaag neem ik me voor: Iets minder scrollen, iets meer praten. En op carnavalszondag gaat dat al haast vanzelf. Probeer maar, ik heb het vrijdagavond zelf weer ervaren.
