Trévallon: compromisloos wijn maken
Soms proef je een wijn die je even stil maakt. Tijdens de kerstdagen was dat voor mij Domaine de Trévallon Rouge 2000. Een fles die al jaren op mijn radar stond en die, eenmaal geopend, meteen liet zien waarom hij zo’n reputatie heeft opgebouwd.
Op papier is Trévallon vandaag de dag ‘slechts’ een IGP-wijn. In eerdere jaren werd hij gebotteld als Vin de Pays Bouches-du-Rhône en op veel flessen staat zelfs zonder enige schaamte: RED TABLE WINE (een rode wijn bedoeld voor dagelijkse consumptie bij de maaltijd, meestal met een lager alcoholpercentage, red.). Een bijna ironische aanduiding, want alles aan deze wijn ademt ambitie.
In de zuidelijke Rhône koos Trévallon al vroeg voor een eigen koers. Gelijke delen cabernet sauvignon en syrah – een combinatie die niet paste binnen de lokale wijnregelgeving. Jarenlang bleef dit hun vaste signatuur. Pas in 2020 werd er cinsault aangeplant, al is dat voor mij voorlopig nog theorie gebleven.
De wijnmakers hameren altijd op geduld: Trévallon moet tijd krijgen. Minstens tien jaar, liever langer. De jaargang 2000 bewees waarom. Zodra de kurk eruit ging, sprongen de aroma’s uit de fles. Na decanteren werd het beeld nog scherper: kruidigheid, gedroogde zwarte kersen en bramen, gevolgd door aardse tonen van paddenstoel en een vleugje tabak. Aroma’s die in jonge wijn misschien vreemd aandoen, maar hier juist voor diepte en complexiteit zorgen.
Wat Trévallon extra interessant maakt, is de compromisloze visie achter de wijn. Door bewust buiten de appellatieregels te blijven, konden de makers niet meeliften op de naam van het gebied. Geen grote herkomst op het etiket, geen veilige marketing. Alleen de wijn moest overtuigen. En dat heeft hij gedaan.
Cabernet hoort volgens de klassieke leer in Bordeaux, syrah in de Rhône. Door die twee werelden te combineren, werd Trévallon lange tijd als buitenbeentje gezien. Ironisch genoeg zien we vandaag de dag vergelijkbare blends opduiken in de Languedoc en Roussillon, vaak met groot succes. Trévallon was simpelweg eerder.
Oudere jaargangen zijn inmiddels lastig te vinden, maar wie het geluk heeft er een te openen, proeft een wijn die zich niet laat vangen in regels of classificaties. Dit is geen wijn voor snelle indrukken, maar voor momenten waarvoor je de tijd neemt – en beseft waarom sommige wijnmakers ervoor kiezen om bewust buiten de lijntjes te kleuren.
Een perfecte afsluiter van 2025.
Adriaan Visser
Dank aan Rianne en Vincent voor het delen van deze wijn!
