Licht en lijnenspel in Belgische villa

Wat begon als een eenvoudige wens voor een nieuw keukenblad en een fris geschilderd huis, groeide in het Vlaamse Rummen uit tot een grondige metamorfose. Interieurarchitectenbureau Huis Creemers nam de uitdaging met beide handen aan.

In het rustige Rummen, midden in het Belgische landschap boven Sint Truiden, ligt een landelijke woning die van buiten niet verklapt wat er binnen schuilgaat. De villa uit de jaren negentig had jarenlang vooral praktisch gefunctioneerd. De bewoners runden er vlakbij een zaak, waardoor het wonen zich vaak afspeelde in de luwte. Tot er een nieuwe fase aanbrak. Een met meer tijd in huis, meer behoefte aan comfort, en vooral meer zin om van die plek te geníeten.

De vrouw des huizes wendde zich tot Huis Creemers, het bureau van interieurarchitect Ken Creemers. „Toen ik binnenkwam, dacht ik eerst: wat een mooi huis! Het was een degelijk, sjiek interieur, maar het was aan vernieuwing toe. Met meer licht, openheid en opbergruimte was er nog winst te halen”, zegt interieurarchitecte Yentl De Gelaen, die al snel het potentieel zag.

Zachte scheiding

De sleutel tot het nieuwe interieur lag niet in een kleurstaal of een luxere afwerking, maar in de indeling. Waar de keuken en de living vroeger van elkaar gescheiden waren door muren en gesloten doorgangen, zag Yentl meteen een kans om de woning letterlijk open te breken. „Wat begon met een kleine vraag, veranderde zodra de tekening vol mogelijkheden werd gepresenteerd. De tussenmuren verdwenen en de leefruimte opende zich. Nu zagen de bewoners pas echt wat hun huis in zich had. Dat werd het beslismoment: niet alleen de keuken en living, maar ook de badkamer ging mee in het totaalplan.”

Niet alleen ontstond er zo een ruimere leefzone, ook de hele manier van wonen veranderde. Koken en leven kwamen dichter bij elkaar, zichtlijnen werden langer en het huis ademde ineens meer lucht. In de keuken wisselden vuur en spoelbak zelfs van plek, zodat het kookgedeelte nu op het eiland zit.

Openheid is één ding, gezelligheid iets anders; het is vaak de uitdaging om grote ruimtes niet kil te laten aanvoelen. In dit project werd dat opgelost met slimme zones die nergens hard afsluiten, maar wel richting geven. Een zwevend tv-meubel vormt bijvoorbeeld een zachte scheiding, met daarachter een kantoorhoek. Ook praktisch werd er strak nagedacht. Er kwamen bergingen die functioneren als buffer en rommelruimte én opvallend veel maatwerkkasten. „Zo kan worden geleefd zonder dat je er de sporen van ziet.”

Sculpturaal eiland

Wie de woning binnenstapt, ziet meteen waar dit interieur op leunt; natuurlijke materialen, warm en rustig van toon. Notelaarfineer vormt een perfecte tegenhanger voor de witte basis, de natuursteen fungeert als statement. De materialen worden niet één keer ingezet als accent, maar consequent doorgetrokken als een rode draad.

„Natuursteen neem ik vaak mee in een ontwerp, maar wordt er net zo vaak weer uitgehaald omdat het een investering is”, zegt Yentl. „Hier is het écht uitgevoerd. En hoe! In deze mate gebeurt dat zelden. Het loopt door in de keuken en haard, bij het tv-meubel en zelfs in de badkamer. Dat maakt het zo sterk.”

In de keuken kreeg het eiland een bijna sculpturale rol. Het concept is gebaseerd op een blok natuursteen, dat als geheel uit een groeve komt. Vanaf de leefruimte oogt het eiland als een monoliet; aan de keukenzijde is het echter volledig functioneel met lades en bergruimte. De custom made bar nodigt uit tot aanschuiven. Het is precies dat spel tussen esthetiek en gebruiksgemak waar Huis Creemers graag op stuurt. Luxueus en indrukwekkend, maar nooit onpraktisch.

Samen kiezen, samen twijfelen

Het ontwerp was in grote lijnen snel raak. De bewoners volgden het plan bijna volledig, op één detail na. De exacte steenkeuze werd pas beslist toen ze voor de platen stonden. „Als het concept en de plannen goed zitten, gaan we met klanten naar de plekken waar de platen staan. Dan kies je in het echt, met het fineer erbij, met de tegels erbij. Mensen gaan mee op ontdekkingstocht naar hun eigen nieuwe woning.”

Ook in de decoratie werd één lijn doorgetrokken. Kunst en objecten werden samen gekozen, afgestemd op materiaal, kleur en sfeer, zodat ook de losse elementen onderdeel zijn van het geheel. Bronzen accenten en fumé-glas zorgen voor een gelaagd, chic effect. In de badkamer keert het terug in het sanitair, en zelfs in decoratieve objecten. Over de verlichting werd lang getwijfeld. Niet omdat het concept niet klopte, maar omdat het om grote keuzes ging. „Het is een investering, dan wil je zeker zijn dat je het niet beu wordt. Uiteindelijk kwamen we uit bij Occhio-lampen boven de tafel. Een prachtige én praktische keuze, mede omdat ze dimbaar zijn.”

Onzichtbare luxe

Overdag komt er al veel daglicht binnen via de achterzijde van het huis. ’s Avonds draait het interieur op indirect licht dat overal is ingebouwd. In nissen, achter schappen in kasten en zelfs in een gordijnkoof aan de glaszijde. „Je hebt geen losse lampjes nodig om het gezellig te maken”, zegt Yentl. „Die sfeer kun je ook inbouwen. Met die indirecte lagen wordt het ’s avonds super sfeervol en luxe, zonder dat je het gevoel hebt dat er overal lampjes staan.” Een driezijdige gashaard voegt daar nog tastbare warmte aan toe. Vanuit eetkamer, zithoek én kantoor is het vuur zichtbaar, waardoor het een verbindend middelpunt vormt in de open ruimte.

Op vakantie

Na oplevering in februari 2025 moesten de bewoners even wennen. Niet omdat het resultaat niet klopte, maar juist omdat het zo anders voelde. „Ze zeiden: ‘Het voelt alsof we net verhuisd zijn’. Nu zeggen ze vooral dat het voelt alsof ze op vakantie zijn, maar dan in eigen huis.” Het nieuwe interieur veranderde ook gewoontes. Waar de eetkamer vroeger nauwelijks gebruikt werd, omdat er in de keuken werd gezeten, is de mortex eettafel nu een vaste plek. En dan is er nog het bad, dat voor de bewoners eigenlijk niet hoefde. De interieurarchitecte stuurde er toch op aan, tegen de oorspronkelijke gedachte in. Yentl: „ Als je later kleinkindjes hebt is het fijn, en het is ook gewoon een meerwaarde voor de woning. Nu het er eenmaal is, hoor ik dat de man des huizes er maar al te graag gebruik van maakt. Dan denk ik: oké, goed dat we het gedaan hebben.”

De huidige sfeer is warm, licht en high-end, maar met een plan dat begint bij hoe mensen leven. „Het belangrijkste is dat mensen zich prettig voelen. Dat ze binnen komen en denken: och, wat wonen we toch mooi. Daar doen we het voor”, sluit Yentl af.