Diederik baron De Loë; kasteelheer, kamerheer, ondernemer
Kasteelheer zijn lijkt een droom en klinkt heel romantisch. Maar in de 21e eeuw hoeft die positie niet per se een felicitatie waard te zijn. Diederik baron De Loë is de elfde generatie van zijn familie die sinds 1668 het fraaie Kasteel Mheer bestiert. Hij heeft er een dagtaak aan om er vooral voor te zorgen dat er genoeg geld verdiend en verantwoord uitgegeven wordt om het enorme bouwwerk in stand te houden. Recent is hij ook benoemd tot kamerheer van de koning in Limburg.


Wie in Mheer bij de kerk vanaf de drukke Heuvellandroute even rechtsaf slaat en onder de toegangspoort doorgaat, komt gelijk in een andere wereld terecht. Alsof het leven hier enige eeuwen stil heeft gestaan. Rechts het imposante en sierlijke kasteel met mooie torens en elegante raampartijen, en om het plein heen een hele reeks aaneensluitende bijgebouwen.
Diederik baron de Loë opent met een open glimlach de kasteeldeur. Op Linkedin noemt hij zich ‘heritage entrepreneur’. Oftewel ondernemer in het erfgoed. Van dat laatste is er meer dan genoeg als we door de vele gangen, kamers en salons van het imposante kasteel lopen. Je zou er zomaar verdwalen. En als het niet binnen is, anders wel buiten op het landgoed dat in totaal zo’n honderd hectaren telt. Veel? Och, de baron met een eigentijdse flair wijst er fijntjes op dat dit ooit zo’n vierduizend hectaren waren. Toen kon de adellijke familie De Loë ruim leven van de opbrengsten van het landgoed. Die betroffen pacht, oogst, bosbouw en vee. Zo was Hoeve Libeek destijds de boerenhoeve van het kasteel. Maar zoals dat zo vaak gaat, door vererving van generatie op generatie en door het bekostigen van onderhoud moesten er telkens stukken grond verkocht worden. Daarmee werd de koek dermate ‘klein’ dat de opbrengsten intussen bij lange na niet meer voldoen om de enorme kosten van onderhoud en energie te dragen, ondanks de overheidsbijdragen voor Rijksmonumenten.
Vroeger waren kastelen lustoorden, nu vooral LASTOORDEN
De gastheer schetst de huidige situatie als het gaat om kastelen in Limburg. „Wij denken rijk te zijn aan kastelen, maar er zijn er nog maar enkele die echt nog bewoond worden door families in erfopvolging. Vele zijn verkocht en hebben een andere functie gekregen, van hotel tot instituut.”


















































