Ondernemen & Economie

Astrid Pinckaers: ‘Luister naar de markt en de klanten’

tekst Jos Cortenraad
, fotografie Richard Stark

Nog altijd is Astrid Pinckaers een van de weinige vrouwelijke ondernemers in de wereld van ICT en digitalisering, althans in de eigen regio. Ze ligt er geen minuut wakker van en bouwt onverstoorbaar verder aan haar bedrijven.

Ze arriveert nét iets later dan afgesproken, tijdens het interview regent het berichten en appjes, ze heeft beloofd om te koken voor haar zonen en er wacht deze avond nog een afspraak. Het beeld van de drukbezette zakenvrouw die elke minuut van haar agenda gevuld heeft. „En dat klopt dus niet”, zegt Astrid Pinckaers op het terras van haar sfeervolle huis in Maastricht, aan de oevers van de Maas. „Vandaag is het een beetje een legpuzzel, maar het laatste jaar heb ik juist weer de balans gevonden. Ik leef meer in het moment, in het besef dat je mooie momenten moet grijpen en koesteren. Ik besef dat niets vanzelfsprekend is. Pas nog is Ingrid Schäfer overleden, 48 jaar. Politiechef en zó positief in het leven. Kanker. We waren pas kort goede vrienden. Vlak voor haar overlijden hebben we hier zitten filosoferen over de dood. Is er iets daarna? Wat dan? Ik mis haar.”

Gezondheid

Gezondheid, lichamelijk én geestelijk, is alles, vervolgt Astrid. „Een cliché ja, maar ik besef dat nu heel goed. Mijn agenda bepaalt niet meer mijn leven, er is vrije tijd. Ik neem tijd voor mijn geliefden, ben er voor anderen. Ik doe niets liever dan koken, samen tafelen en praten met de kinderen, met vrienden. Ik sta graag zomaar een middag in de tuin te wroeten, het terras schoon te spuiten of strijk even neer op de boerderij van mijn ouders in Gulpen. Ik leef het leven anders dan een paar jaar geleden.”

Astrid staat bewuster in het leven na een turbulente tijd privé. „Elk mens wordt in zijn of haar leven wel eens gebeten, soms zacht en soms hard. De wond is geheeld, het is nu een litteken. Ik zit weer goed in mijn vel, voel me thuis in Maastricht. Had ik dat verwacht? Nee, ik dacht dat ik niet zou kunnen zonder de weilanden en de beesten. En nu woon ik aan het water met best wel wat reuring om me heen. Dicht bij de stad met de natuur wel binnen handbereik. Tien minuten en ik wandel de Pietersberg op. Deze plek past als een tweede jas. Ik hou van het leven, van mensen om me heen, van etentjes, feesten, tradities en muziek. Dat bourgondische ja, dat typisch Limburgse, ik zou niet zonder kunnen.”

Zachte kanten

Het interview zou gaan over ondernemerschap. Over vijftien jaar zelfstandig boksen in een zakelijke wereld met veel concurrentie en voortdurend schuivende panelen. Astrid glimlacht. „Natuurlijk, maar ook aan ondernemen zitten zachte kanten. Twaalf jaar geleden bood RICOH zijn franchisenemers de kans om volledig zelfstandig te worden met de fabrikant van multifunctionele printers als vaste toeleverancier. Ik had er toen al drie jaar opzitten als enige vrouwelijke franchisenemer van de elf in Nederland en was die positie gewend in de vergaderzalen. Moest ik me als vrouw extra bewijzen, had ik er last van? Nee, ik heb eerder het idee dat mannen oprecht willen sparren op inhoud en open staan voor wat meer zachtheid in de mannenwereld. Meer aandacht voor de mens, fouten durven toegeven. Naar elkaar luisteren, ook als het gaat om persoonlijke zaken. We zijn nu weer twaalf jaar verder en ik heb echt het gevoel dat de verschillen tussen mannen en vrouwen vervagen. Laat ik het zo zeggen: in mijn wereld voel ik geen enkele belemmering, al ben ik nog steeds een van de weinige vrouwen.”

Digitale wereld

Met haar ‘wereld’ bedoelt Astrid Pinckaers de wereld van printers, digitalisering en audiovisuele communicatie, ondergebracht in haar bedrijven Ricoh Document Center Zuid, AV Center Zuid en Smart Office Center. In totaal werken er dertig mensen van wie tien in de flexibele schil. „Het was wel een sprong in het diepe, twaalf jaar geleden”, blikt ze terug. „Als franchisenemer heb je toch de nodige zekerheden, je kunt altijd terugvallen op het hoofdkantoor. Als zelfstandige wordt alles anders, maar tegelijkertijd wordt het ook vele malen leuker. Grote en kleine beslissingen, je neemt ze allemaal zelf. Over prijzen en contracten, werknemers, investeringen. Mijn omgeving was sceptisch. Printers en kopieermachines zullen terrein verliezen, was het idee. Het digitale, tijdloze tijdperk komt eraan. Dus niet, of in ieder geval niet zo snel. De informatievoorziening is enorm gegroeid en een aanzienlijk deel daarvan is nog op papier. Kijk naar magazines en bladen, reclamefolders. Organisaties willen zich onderscheiden en dan is papier wel degelijk een optie. Persoonlijke kaartjes versturen, digitaal gemaakt, wint weer terrein. Mensen kunnen nog niet zonder papier.”

Permanent veranderen

Parallel aan de positie van papier heeft de digitalisering wel degelijk doorgezet. „Jazeker. Behalve het print- en kopieerwerk richten wij ons meer en meer op de digitale workflow binnen en tussen bedrijven. Digitaal documentbeheer, digitale facturatie, digitaal en interactief overleg via het beeldscherm. We leveren de software, bouwen workflows en koppelen de systemen aan elkaar. Alles is gericht op makkelijk en efficiënt werken, digitaal, visueel en waar nodig gekoppeld aan papier. Zag ik dat al toen ik destijds de stap waagde? Deels, maar kon de snelheid van de ontwikkelingen niet inschatten. Ik ben wel een ondernemer die altijd kijkt naar mogelijkheden en kansen, naar marktontwikkelingen en dat wat klanten vragen. Ondernemen is veranderen, altijd. Hadden we alle kaarten gezet op de copiers en printers, dan hadden we een belangrijke en nog altijd groeiende markt in digitalisering gemist. Zeker omdat de concurrentie in onze branche moordend is.”

AI en gunfactor

Grote partijen en investeerders azen op overnames, de concentratiegolf zet door. Ze kunnen vaak betere prijzen bedingen bij de fabrikanten en softwareontwikkelaars. „Dat klopt. Als relatief kleine partij moeten we daar tegenop boksen en onze positie in bepalen. Bijvoorbeeld door uit te blinken in service en flexibiliteit. Het zijn schuivende panelen, die elke dag in beweging zijn. Nieuwe ontwikkelingen omarmen en blijven innoveren is een must. De mogelijkheden door AI groeien exponentieel. Het brengt automatiseren in een versnelling en daar moet je grip op proberen te houden. Wij bewegen ons in het krachtenveld tussen enerzijds deze pijlsnelle ontwikkelingen en anderzijds ons lokaal karakter en het behouden van de menselijke maat. En dan komt ook de gunfactor om de hoek kijken. We hebben een mooi klantenbestand opgebouwd in Zuid-Nederland, België en Duitsland. Ruim zevenhonderd partijen uit alle sectoren; van zorg tot en met kleinmetaal, van accountancy tot en met overheden. Zelden kiest een relatie bij een nieuwe aanbesteding voor een andere partij. Dat vergt aandacht en uiteraard topkwaliteit. Mijn mensen snappen dat helemaal, zonder hen was ik nergens.”

Jonge generatie

Astrid Pinckaers groeide op in Gulpen, op de boerderij van haar ouders. Ze trouwde met haar jeugdliefde met wie ze drie kinderen kreeg: Alexander (18), Nathalie (20) en Christian (22). „Totaal verschillende karakters, maar wel alle drie vroeg zelfstandig. De oudste vindt zijn weg in beleggingen en vast-goed en de middelste geniet haar tijd in Nijmegen en studeert Marketing & Communicatie. De jongste is net zijn eigen bedrijf begonnen, A. Roebroeck Boomkwekerijen. Ik help een beetje met de administratie en als klankbord. Super om te doen. Er wordt wel eens gezegd dat de jonge generatie het moeilijk heeft, hun toekomst is onzeker. Er is veel depressiviteit onder jongeren. Klopt allemaal en de klimaatcrisis en de oorlogen gaan ook niet aan mij voorbij. Maar ik weiger negatief te denken. De jonge generatie heeft kansen, net zoals wij en onze ouders kansen hadden. Ze zijn jong, weerbaar en zelfbewust.”

Positieve energie

Positiviteit die zich vertaalt naar het zakelijke leven, die haar energie oplevert. „Zeker weten”, beaamt Astrid, die naast haar bedrijf nog tijd vindt om zich in te spannen voor Philzuid en Jumping Indoor Maastricht, tot voor kort de Gulpener carnaval, voorzitter is van duurzaam platform ondernemen Kom’-mit, voorzitter van de raad van commissarissen bij de Rabobank en sinds kort ook commissaris bij jachtenbouwer Linssen Yachts in Maasbracht. „Druk? Jawel, maar ik doe graag wat terug en netwerken zijn van onschatbare waarde. Ik geniet van de bijeenkomsten en de contacten. Ik noem het mijn sociale kapitaal. Het gaat allemaal om balans, om je geestelijk goed voelen en hopen dat je lichamelijk gezond blijft. Dan kun je veel aan. En als ik wil afschakelen, dan loop ik in alle godsvroegte een rondje. Even de natuur ademen, tussen de dieren en het groen zijn. Wat mooi, denk ik dan, dat hier mijn wieg stond.”

Deel dit artikel:

Gerelateerd nieuws