Kunst & Cultuur

Nieuwe roman Govert Derix laat je anders naar de wereld kijken

tekst Maarten van Laarhoven

Toen de Maastrichtse schrijver en filosoof Govert Derix anderhalf jaar geleden twee maanden in de Portugese hoofdstad Lissabon verbleef om zich voor te bereiden op zijn nieuwe roman, was hij getuige van een bijzonder tafereel. ,,Op een gegeven moment keek ik uit op een enorm plein. Er was iets met dat plein, dat voelde ik aan alles, maar ik kon niet duiden wat. In een flits zag ik een witte poedel die in een perkje midden op dat immense plein zijn behoefte deed. Ik vond het een bijzonder beeld en was van mening dat ik er iets mee moest. Opeens kwam ik op de gedachte: stel dat er uit de drol van dat dier een rode roos zou groeien en dat uit die roos iets ontstaat dat de redding van de mensheid is.”

 

In diezelfde periode stuitte Derix op een tekst die naadloos aansloot bij hetgeen er op dat moment in zijn hoofd omging. ,,Een mij tot dan toe onbekend citaat van Portugese schrijver en beeldend kunstenaar José de Almada Negreiros. Bijna op de kop af honderd jaar geleden, in 1921, schreef hij: ‘Toen ik geboren werd (1893, red.) waren de zinnen die nodig zijn om de mensheid te redden allemaal al geschreven, er ontbrak slechts één ding: het redden van de mensheid’. Toen ik dat hondje op dat grote plein zag poepen, vielen de puzzelstukjes in elkaar.

 

Het was de aanzet tot het boek Het onmogelijke manuscript, dat op zondag 17 september wordt gepresenteerd tijdens een bijeenkomst in boekhandel Dominicanen. ,,Het wordt geen boeklancering, want de roman is al verkrijgbaar in de winkel”, aldus de schrijver. Daarom heb ik met mijn uitgever afgesproken het een ‘boekviering’ te noemen.”

 

De inmiddels zevende roman van Govert Derix, is naar diens eigen zeggen ‘een onmogelijk boek dat al op de eerste pagina begint met een enorme tegenslag’. Het vertelt het verhaal van een schrijver die zojuist een afwijzing van zijn uitgever heeft ontvangen. Ongeveer op hetzelfde moment krijgt hij voor het eerst in zijn leven ruzie met zijn vrouw. Hij besluit daarop naar Brazilië te vertrekken, om precies te zijn naar zijn zwager, die te midden van de weelderige natuur een rustige schrijfplek voor hem gevonden heeft. Het verhaal brengt je als lezer uiteindelijk in Lissabon, waar zich onder toezicht van de hele wereldpers het ‘onmogelijke’ voltrekt. Wat niemand voor mogelijk heeft gehouden, blijkt de redding van de wereld in zich te dragen.

 

,,Net als José de Almada Negreiros een eeuw geleden deed, heb ik mezelf afgevraagd wat ik nog kon toevoegen aan wat er allemaal al is. Ik beschouw het schrijven van romans als een kunst. En dat betekent dat een nieuwe roman nieuwe dingen moet bevatten, zodat zo’n boek iets toevoegt. Dan moet je denken aan het verhaal, de stijl, de opbouw, maar ook aan het thema.”

 

Aan thema’s geen gebrek. We leven in een onmogelijke tijd, waarin allerlei gebeurtenissen elkaar op een ongelooflijke manier versterken, is het idee achter Het onmogelijke manuscript. Derix: ,,Een onmogelijke tijd vraagt om een onmogelijk boek. Eigenlijk heeft het iets kolderieks. Overal in de wereld gebeuren op dit moment de gekste dingen. Dingen die we altijd voor onmogelijk hadden gehouden, blijken toch opeens te kunnen. Het is weer oorlog in Europa. In Amerika breekt bijna een burgeroorlog uit en staan grote mensen elkaar naar het leven. Een Chinees virus legt de hele wereld stil. Toen ik begon met schrijven van dit boek, was de dreiging van de oorlog in Oekraïne er, maar slechts weinig mensen hadden verwacht dat we terecht zouden komen in de situatie waarin we nu zitten.”

 

Geheel pretentieloos is nieuwste pennenvrucht van Govert Derix allerminst. ‘Twee avonden lezen en je kijkt anders naar de wereld’, staat de lezen op de achterkant van het, overigens prachtig uitgegeven, boek. ,,Het heeft er alle schijn van dat de mensheid in gevecht is met zichzelf. Zoals ik al zei: er gebeurt op dit moment een heleboel. Allemaal dingen die ogenschijnlijk los van elkaar staan, maar als je er wat dieper over nadenkt kan het bijna niet anders of er is ergens een verband. Alleen is het de vraag of wij het zien. En of schoonheid ons nog kan redden.”

 

Komt het uiteindelijk goed met de wereld zoals die is beschreven in Het onmogelijke manuscript? Govert Derix: ,,De filosoof Martin Heidegger stelde in 1966 al met zoveel woorden: ‘Alleen iets onvoorstelbaars kan ons nog redden’. Ik kan alvast verklappen: het komt goed, maar zonder een paar onmogelijkheden gaat het niet.”

Het onmogelijke manuscript | Uitgeverij Magonia | 24,95

Deel dit artikel:
Meer artikelen over:
Kunst & Cultuur

Maarten van Laarhoven

Gastronomische kenner en wijnfanaat

Maarten van Laarhoven (Goirle, 1965) werkt al zo’n dertig jaar in de media. Aanvankelijk in Brabant, als freelancer in opdracht van diverse landelijke en regionale kranten en het ANP. In 1997 trad hij in dienst van het Limburgs Dagblad (in 2003 opgegaan in Dagblad De Limburger) , waar hij bijna vijftien jaar zou blijven. Een van zijn aandachtsgebieden was de gastronomie. Als auteur van de veelgelezen wijnrubriek Flessentrekken proefde hij honderden wijnen.

Sinds acht jaar werkt Maarten als schrijver, journalistiek ondernemer en strategisch media-adviseur voor diverse organisaties. Nog altijd volgt hij de culinaire ontwikkelingen in binnen- en buitenland op de voet. Hij doet daarvan regelmatig verslag, onder andere in Chapeau. Maarten woont in Maastricht en beschikt over een perfecte kurkentrekker.

Maarten van Laarhoven 's topic(s):

Gerelateerd nieuws