Een week op Madeira, voorbij de bekende plaatjes
Madeira lijkt plots overal. Watervallen, bergtoppen en wegen door een bijna onwerkelijk groen landschap: wie door sociale media scrolt, heeft het eiland ongetwijfeld al gezien. Ik vroeg me dan eerlijk gezegd ook af of Madeira in het echt nog kon verrassen. Na een week op het eiland is het antwoord duidelijk: YES.
Voor deze reis liet ik de organisatie over aan Pegase Tailored, de nieuwe service van touroperator Pegase waarbij een reis volledig wordt afgestemd op je persoonlijke voorkeuren. Ook mijn reisgenoot Daisy, die Madeira voor de tweede keer bezocht, werd uitgebreid bevraagd. Het resultaat was een week vol lokale ontmoetingen en unieke adressen.
Madeira op je bord
Een bestemming leren kennen begint voor mij vaak aan tafel. In Funchal kozen we daarom voor een Food on Foot-tour: een wandeling waarbij we samen met een gids proefden van de lokale keuken en meer leerden over alle eiland-tradities. Denk aan bolo do caco, een warm platbrood met lookboter, en espetada: rundvlees dat op een lauriertak boven het vuur wordt gegrild. Ook typisch is zwarte degenvis, vaak verrassend gecombineerd met banaan. Daarbij hoort natuurlijk een poncha, een stevige lokale drank op basis van suikerrietalcohol, honing en citroen. Laat ons zeggen dat ze het goede leven hier kennen!
Voor het diner zijn Kampo in Funchal en Oxalis bij Casa Velha do Palheiro twee aanraders. Reserveer bij Kampo een plaats aan de bar, zodat je de keuken van dichtbij beleeft. Onze aanhoudende “mmm’s” deden de vrouw naast ons zelfs vragen wat we hadden besteld. Zegt genoeg. Oxalis is verfijnder en rustiger, met gerechten waarin lokale ingrediënten centraal staan.
De oversteek naar Porto Santo
Voor uitgestrekte zandstranden moet je op Porto Santo zijn, het kleinere buureiland op ongeveer tweeënhalf uur varen. Pegase raadde ons dit aan omdat het Daisy’s tweede keer in Madeira was. En wat hadden ze gelijk! We belandden bij Miguel van Dunas Travel, een lokale gids die ons alles vertelde over het leven op het eiland en die ons de mooiste uitzichtpunten liet zien.
De lunch verdient een aparte alinea. Miguel reed ons naar restaurant Rafaela, vernoemd naar de eigenares die al kookt sinds ze een klein meisje was. Wellicht het kleinste restaurant dat we tijdens de hele trip bezochten, maar tegelijk het meest memorabel. On-ge-loof-lijk lekker. Dat Rafaela zichtbaar tranen in haar ogen kreeg toen we haar dat vertelden, zegt alles. Put it on your list.
Het westen vanuit een… sidecar
Wanneer deed je voor het laatst iets voor de eerste keer? Voor mij was dat op Madeira, toen ik in een zogenaamde sidecar stapte om de westkust te ontdekken. Met een gids (en chauffeur, uiteraard) reden we langs kleine dorpjes en stopten we bij uitzichtpunten die we met een huurwagen waarschijnlijk voorbijgereden zouden zijn. Een verrassend leuke manier om de kust en het lokale leven van dichtbij te ervaren!
Wandelen langs de levada’s
Madeira telt honderden levada’s: smalle waterkanalen waarlangs vandaag wandelpaden lopen. Je kiest tussen eenvoudige routes tot tochten van meerdere uren. Onze wandeling bracht ons langs landschappen die me bij momenten zelfs aan Afrika deden denken. Geen beeld dat ik vooraf met Madeira had geassocieerd. Na afloop lunchten we in een traditioneel theehuis: eenvoudig, lokaal en precies wat we nodig hadden. Bekijk hier een aantal opties als je zelf een geschikte levadawandeling zoekt.
Het wilde noorden
Mijn favoriete dag bracht ons naar de ruigere noordkant van Madeira. Samen met Green Devil Safari verlieten we de hoofdwegen in een klassieke jeep. “Madeira massage” kun je ‘t ook wel noemen, vernoemd naar hoe je door elkaar geschud wordt tijdens het rijden op een oneven pad. Dankzij het open dak heb je we een eersteklas zicht op de mooie natuur. Mijn favoriete tussenstop? Seixal, waar de groene bergen bijna rechtstreeks in de oceaan verdwijnen. Donker vulkanisch gesteente, natuurlijke zwembaden en steile bergwanden: hier toont Madeira zich van zijn wildste kant.
Twee hotels, twee kanten van Madeira
Ik schotel je graag 2 hoteladressen voor. Aan de kust van Calheta ligt Saccharum, een luxeresort op de plek van een voormalige suikerrietfabriek. Die geschiedenis komt subtiel terug in het interieur. De zwembaden liggen op verschillende niveaus en kijken uit over de Atlantische Oceaan. Ideaal om na een dag op ontdekking even helemaal niets te doen.
Casa Velha do Palheiro heeft een heel andere sfeer. Deze voormalige quinta ligt tussen uitgestrekte tuinen en is eigendom van de familie Blandy, bekend van de Madeirawijn. Het hotel voelt eerder als een elegant buitenverblijf dan als een klassiek vijfsterrenhotel. Vooral de persoonlijke sfeer, het ontbijt in de tuin en het diner bij Oxalis blijven me bij.
Boven de wolken
Voor onze laatste ochtend ging de wekker vroeg. Pico do Arieiro is een van de bekendste plekken op Madeira, maar daarom niet minder indrukwekkend. Het uitzichtpunt ligt op enkele minuten wandelen van de parking. Kom ruim vóór zonsopgang en neem een extra laag kleding mee. Wanneer de zon boven de wolken verschijnt en de bergtoppen langzaam kleur krijgen, begrijp je waarom iedereen hier naartoe komt.
Madeira is populair, zoveel is duidelijk. Maar wie verder kijkt dan de bekende watervallen en uitzichtpunten, ontdekt een eiland dat veel gelaagder is dan sociale media doen vermoeden. Van de kokkin op Porto Santo en een rit in een zijspan tot de verhalen van lokale gidsen: het zijn net die ontmoetingen die de reis memorabel maken.
