Overleden Meesterkok Wiel Rekko hield vast aan Franse keuken
De gisteren overleden Meesterkok Wiel Rekko was al enige tijd ziek en zijn toestand verslechterde uitgerekend tijdens het afgelopen Preuvenemint in Maastricht, het evenement waaraan hij met zijn restaurant Manjefiek zestien jaar aan had deelgenomen. Hij werd 61 jaar.
Wiel Rekko heeft ruim veertig jaar in de gastronomie gewerkt en was bekend om zijn stijl die paste in de klassieke Franse keuken. Van de hedendaagse fine dining was hij minder gecharmeerd, dat vond hij teveel ‘eten met pincet’, zoals hij dat noemde.
Rekko was vooral bekend vanwege zijn restaurant Manjefiek aan de rand van Maastricht in de wijk Heer, dat hij van 1999 tot 2017 runde. Daarna gebruikte hij het pand, dat hij had overgenomen van zijn ouders, alleen nog voor kooklessen, catering en evenementen.
Met Manjefiek behaalde hij jarenlang een Bib Gourmand, een toekenning van Michelin voor een uitstekende prijs-kwaliteit-verhouding. Hij sloot het restaurant in 2017, omdat het volgens steeds moeilijker werd om een gastronomisch restaurant uit te baten met alle gestegen kosten en regelgeving.
Wiel Rekko koos al vroeg voor het vak van kok en na zijn opleiding ging hij onder meer werken in het Pullitzer Hotel in Amsterdam, bij het bekende restaurant Scholteshof bij Hasselt, bij Pirandello in Landgraaf en bij Kasteel Wittem.
Daarna begon hij als ondernemer in Maastricht en dat ging jarenlang succesvol. Hij behaalde ook de prestigieuze titel SVH Meesterkok na een pittig examen, waar alleen de besten doorheen komen.
Vorig jaar verkocht hij zijn zaak aan Cristel, Leon en Thomas Marting, die er het restaurant M’ART openden.
Rekko was jarenlang een vertrouwd gezicht op ’t Preuvenemint op het Vrijthof. Daar presenteerde hij telkens grote aantallen oesters en kreeften. En ook zijn bouillabaise was er gewild. ‘De echte dan’, zei hij er duidelijk bij. Want het moest wel volgens de wetten van de Franse keuken.
Al maakte hij tijdens zijn carrière ook wel eens een culinair uitstapje naar Italië, een land met in zijn ogen heel pure producten. Op zoek naar goede producten kwam hij ook regelmatig in zijn eigen regio uit bij onder meer het Livar-varken en de Gronsvelder Klumpkes, een lokaal appelras dat vandaag de dag nauwelijks te krijgen valt.
Wiel Rekko gold als een harde werker die het vak geleerd had in een tijd dat er nog een ijzeren discipline heerste in de keukens in de topgastronomie. Al vond hij tussendoor ook tijd om van het goede leven te genieten.
