Van ‘ja, maar…’ naar ‘ja!’: de mentale shift die Limburg nodig heeft

‘Ja, maar…’ Een uitdrukking die je maar al te vaak hoort. Het lijkt wel een typisch Nederlandse werkhouding. Zeker bij overheden. Een natuurlijke houding om eerst te kijken waarom iets niet kan en wat de beren op de weg kunnen zijn.

En daarna stopt iedere discussie of dialoog over dat onderwerp. Goede ideeën worden in de kiem gesmoord, omdat iemand deze twee woorden gebruikt. Vaak zijn het ervaren mensen die met oprechte bedoelingen aan willen geven dat ze zoiets al een keer gezien of ervaren hebben. Maar niet altijd is dat terecht.

Hoe snel gebruik je deze term zelf niet? Als je erop gaat letten, schrik je ervan. Wat is het effect van het gebruik van ‘Ja maar…’? Je wekt eerst de indruk het eens te zijn, maar vervolgens komt de nuance, correctie of afwijzing. Er is zit iets duaals in.

Nu kun je denken, wat maakt het uit? Het is maar een uitdrukking en til er niet te zwaar aan. Maar het kan wel degelijk een groot verschil maken. We leven in tijden van een aantal transities die parallel van invloed zijn op de inrichting van onze maatschappij. Energie, grondstoffen en digitalisering zijn de transities die alles op zijn kop gaan zetten. Verdienmodellen worden anders, nieuwe banen die we nu nog niet kennen gaan ontstaan.

Mensen die een tijd in het buitenland gewoond hebben, vertellen hoe fijn ze het vinden weer terug te zijn in Nederland, maar dat ze gek worden van dat ge-ja-maar.

Ja, maar is een voorbeeld van de wet van de remmende voorsprong. En net in deze tijden van transities is het zaak om out of the box te kunnen denken. En zelfs ideeën die in het verleden uitgeprobeerd zijn te heroverwegen. Wat vroeger niet werkte kan in deze andere omstandigheden net wel werken. We zijn op zoek naar disruptieve denkers die de vrije ruimte krijgen.

Onze regio bloeit en groeit economisch. Denk alleen al eens aan de Brightlands Maastricht Health Campus die in aantallen bewoners (dik 22.000 mensen) groter is dan de High Tech Campus in Eindhoven. Het is nog niet altijd even goed zichtbaar, maar er is majeur geïnvesteerd in kennis en nieuwe bedrijvigheid. Dat heeft mensen aangetrokken die out of the box durven denken én doen. Die vragen ook om een omgeving die hen faciliteert en uitdaagt.

Als we als regio hen die omgeving bieden, dan tillen we onszelf naar een hoger niveau. Dan kunnen we ons welzijn behouden en tegelijkertijd ook voor de generaties na ons een heel welvarende omgeving bieden met vele kansen. Op dit moment worden in de wereld de kaarten geschud en kun je interessante nieuwe bedrijven aantrekken. Bedrijven die gaan groeien en banen bieden.

Laten we open staan voor nieuwe ideeën, anderen de ruimte geven zich te ontplooien, voortbouwen op de basis die er al ligt. Verbied jezelf dan het gebruik van ja, maar. Denk bewust na voor je reageert op iemand. Als symbolische, maar o zo belangrijke stap om ons mentaal de ruimte te geven te groeien en te bloeien. Alle kleine beetjes helpen en het begint altijd bij jezelf.