De Maastrichtse wijnboer uit Californië
Hoe sterk de Limburgse roots ook mogen zijn, menigeen die hier geboren en getogen is, fladdert uit over de wereld om nieuwe kansen te ontdekken. Deze keer Maastrichtenaar Oscar Henquet, die intussen een prestigieus wijndomein met Michelin sterrenrestaurant leidt in Napa Valley in Californië (VS).
Oscar Henquet
Zo’n twintig jaar na onze eerste ontmoeting, toen in New York, is hij nauwelijks veranderd. Ietsje ‘rijper’ maar dat mag ook wel, als je net de vijftig hebt aangetikt. De Maastrichtse tongval is hij nog niet verleerd. Oscar Henquet is een neef van Christophe en Jean-Marc Beaumont, de huidige eigenaren van het familiebedrijf dat onder meer Hotel Beaumont, restaurant Harry’s en hotel The Dutch runt.
Het ondernemen heb je niet van een vreemde. „Nee, blijkbaar niet, het is een familie van horeca-ondernemers. De appel valt niet ver van de boom. Blijkbaar ook bij mijn zus, die een restaurant heeft in Parijs.”
Hoe kwam je al vroeg in New York verzeild? „Ik was een jaar of zestien toen onze ouders ons al meenamen op een reis naar New York. Tja, daar raak je dan zó van onder de indruk, al die energie. Toen droomde ik er al van om daar ooit eens een tijdje te kunnen wonen. Vanuit de hotelschool heb ik daar vervolgens stage kunnen lopen en van het een komt het ander. Ik ben er blijven hangen en kreeg op een gegeven moment de kans om manager van een restaurant te worden, dat eigendom was van een modebedrijf. Dat werd uitgebreid naar vier restaurants, twee in New York en twee in Londen. Daar kreeg ik de supervisie over. Dan leer je heel snel en wat nog belangrijker is, je bouwt een enorm netwerk op. Het is fijn om een diploma te hebben maar een groot netwerk telt nog veel meer. Daardoor heb ik nooit een cv hoeven te sturen naar iemand. Door het netwerk gaan deuren open en word je benaderd, al moet je altijd je best doen en de verwachtingen waarmaken.”
Heb je in New York al een gezin gevormd of pas later in het meer rustige Californië? „Mijn vrouw Denise is Nederlandse en had ik op de hotelschool in Maastricht ooit een kus gegeven. Zoveel jaar later trof ik haar opnieuw in New York. Zij was de managing director van het Nederlandse beautymerk Rituals voor de Amerikaanse markt. Tja, toeval of niet, maar in ieder geval trouwden we een paar maanden later en intussen hebben we twee tienerdochters, met wie we thuis Nederlands praten. Ze groeien op in een prachtige omgeving, maar we nemen ze ook regelmatig mee op reis zodat ze een brede kijk op de wereld krijgen. Mijn vrouw houdt zich nu bezig met haar eigen wellness-concepten in onze regio. We leiden er een heel ander leven dan in New York, hier zit je veel meer in de natuur, in de rust. Van de andere kant ben ik wel blij dat ik toch gemiddeld een keer per twee weken in het vliegtuig zit, binnen Amerika maar ook naar Europa en Azië. Zodat ik het gevoel heb dat ik toch nog een wereldburger ben. Zo voelen we ons ook.”
Hoe kwam je bij Rudd Estate terecht? „De inmiddels overleden eigenaar Leslie Rudd had kennelijk van me gehoord en hij heeft me benaderd. Ik heb er lang over moeten nadenken en wij hebben samen heel veel sessies gehad om te onderzoeken of we dit avontuur moesten aangaan. Hij wilde continuïteit voor zijn wijngoed. Het fascineerde hem dat ik uit een ondernemersfamilie kwam en dat bij Hotel Beaumont al de vierde generatie aan het roer staat. Zijn dochter Samantha is nu de eigenaar, ik leid de dagelijkse gang van zaken van onze bedrijven in Californië. Het voelt als mijn eigen zaak. Eens in de maand overleg ik met haar en in de meeste gevallen is zij akkoord met mijn aanpak.”
Wereldwijd krimpt de wijnconsumptie, hebben jullie daar last van? „Nee, want je ziet dat de mensen die wel wijn drinken, eerder kiezen voor goede wijn. Wij zijn een relatief klein domein met een productie van zo’n 60.000 flessen, wijnen met een Bordeaux-krakter, gemaakt van sauvignon blanc en cabernet sauvignon. Maar die brengen wel rond de 350 dollar per stuk op, dus wij zitten in het topsegment. De productie doen we volledig op biologische wijze. We leveren het meest in Amerika, maar ook in Europa en oorden zoals Dubai en Singapore. Ik hou de verschuivingen in de markt goed in de gaten. In ieder geval is er meer vraag dan wat we kunnen leveren. Ja, bij Harry’s in Beaumont staat wij natuurlijk op de kaart, dat kan niet anders, haha.”
Wat merk je van de wereldwijde onrust die mede het gevolg is van het optreden van jullie huidige president? „Dat krijgen we hier natuurlijk ook mee. Lang niet alle Amerikanen zijn het met hem eens, zeker in Californië. Hij zet te veel op z’n kop, dat is voor niemand goed. Het is verschrikkelijk wat er nu gebeurt. Ik heb te doen met bijvoorbeeld de Franse wijnhuizen die ineens geconfronteerd worden met hoge importtarieven. Uiteindelijk is dat niet goed voor de balans in de markt. Van de andere kant, Amerikanen blijven ondernemen, dat is wel iets dat me hier aanspreekt. Er is hier lang niet zo’n groot sociaal vangnet als in Europa, dus iedereen doet z’n best om geld te verdienen.”
En de toekomst? „We zitten hier al twaalf jaar en hebben het goed. Maar of we hier oud gaan worden weten we niet. We zien wel. Ja, ik kom nog minstens een keer per jaar in Maastricht en bezoek soms ook nog mijn zus in Parijs. Die heeft dezelfde kriebels!”
Mis je nog een gerecht uit Maastricht dat ze hier niet hebben? „Zuurvlees.”
