De beste samenwerking begin je alleen

Samenwerken is een sleutelbegrip tegenwoordig. Als je niet met anderen samenwerkt, dan tel je niet mee lijkt het wel. We staan voor complexe uitdagingen in onze maatschappij. Als je dan kennis en vaardigheden bundelt, versterk je onderlinge relaties en dat leidt dan weer tot betere resultaten.

Dat klinkt allemaal super logisch en dat is het ook. Het klinkt ook makkelijk, maar dat is het niet. De samenwerking moet wel werken en dat vraagt iets van mensen. Hoe vaak lopen samenwerkingen niet of hoor je dat de verhoudingen tussen mensen stroef verlopen. Waar ligt dat dan aan? Moet je jezelf dan niet eerst eens heel goed in de spiegel aankijken?

Hoe bouw je eigenlijk zo’n samenwerking op. En wat mag je over en weer van elkaar verwachten? Hoe regel je dat allemaal? Relevante vragen die je je moet stellen voordat je in een samenwerking stapt. Het zit in kleine dingen die heel vanzelfsprekend zijn. Zo vanzelfsprekend, dat ze vaak niet meer uitgesproken worden. Heel jammer, want een goede basis en begrip is essentieel.

Het begint allemaal bij de eigen verwachtingen. Wat zijn de doelen die je je als persoon of organisatie gesteld hebt. Kun je die zelf realiseren? Of heb je daar anderen bij nodig? En zo ja, wie heb je dan nodig en op welke manier kun je dat dan realiseren? Als je dat scherp hebt, kun je ook met anderen gaan spreken over een samenwerking.

Dus als je aan een samenwerking wil beginnen, is het heel belangrijk naar elkaar uit te spreken wat jouw verwachtingen zijn. Wat je er uit wil halen? Zodat de ander daar rekening mee kan houden. En vice versa natuurlijk.

En vervolgens is het heel belangrijk om af te spreken wanneer je in de samenwerking gezamenlijk tevreden bent. Zodat voor iedereen die met elkaar samen werkt én duidelijk is wat de samenwerking moet opleveren én duidelijk wat iedere partij in de samenwerking komt halen en brengen.

Het gaat om over en weer begrip voor elkaar en elkaars positie. En onderling mores afspreken en opbouwen om de samenwerking succesvol te laten zijn. Transparantie, maar ook de wil om het samen een succes te laten zijn.  Alleen door heel heldere afspraken die ook samen doorleefd worden, kan een samenwerking succesvol zijn. En hier keer op keer bij stil blijven staan en over blijven communiceren. Want dan blijven de beelden gelijklopen.

Vermenigvuldigen begint bij het delen.  Voor alle partners in een samenwerking moet er iets te halen en te brengen zijn. Het vraagt om wederkerigheid. Elkaar wat gunnen, om zo er ieder én samen beter van te worden. Het is ook heel belangrijk om in organisaties ervoor te zorgen dat ook alle medewerkers dit snappen en uitdragen. Want hoe vaak gebeurt het niet dat de leiders in een organisatie afspreken samen iets te gaan doen, maar hun medewerkers die opdracht niet krijgen.

Twee lagen zijn dus elementair in een samenwerking. Ten eerste wanneer is de samenwerking een succes? Maak daar goede afspraken over. Maar minstens even belangrijk is de tweede laag. Wanneer is ieder van beide partijen tevreden?  Dat moet je ook goed naar elkaar uitspreken. Dat kunnen dus heel verschillende wensen zijn. En nog belangrijker is het van elkaar accepteren van die wensen. Dat voorkomt scheve gezichten achteraf.

En ja. De beste samenwerking begin je dus alleen. Want door eerst goed zelf te weten wat je wil en wat je zelf kunt bereiken, weet je scherper waar en waarom je anderen nodig hebt. En kun je met elkaar wederkerige afspraken maken. Om vervolgens daarover met elkaar te blijven communiceren en de verwachtingen en ervaringen in de samenwerking over en weer goed te blijven uitspreken. Het blijven per slot van rekening de mensen die het samen moeten doen.