Gastronomie

Harry’s een internationale topbrasserie

tekst Erik Sauter
tekst Jo Cortenraedt
, fotografie Guy Houben

Wat is het geheim van nog steeds een van de best lopende restaurants van Limburg, namelijk Harry’s in Maastricht? Tijd voor een weerzien na een update van de formule.

Ontmoet de wereld in Maastricht en je gaat naar Harry’s. Die sfeer ademt het restaurant in Hotel Beaumont nog altijd met een heel gevarieerde samenstelling aan gasten, van om de hoek in Wyck tot uit Amerika en elders. Dat mondaine thuisgevoel heeft wellicht te maken met de grandeur in de inrichting, tegelijk de toegankelijkheid en ook de toegewijde bediening; het is een feest van herkenning.

De formule van de (open) keuken wijzigt af en toe, recent ook weer, maar eigenlijk is ook hierin niet zo gek veel veranderd. Je kunt van alles door elkaar experimenteren en zit allesbehalve aan een menu vast. De prijzen zijn op zich nog altijd aangenaam, hoewel intussen iets hoger gezien ongetwijfeld de toenemende kosten waar deze sector onder meer van overheidswege mee wordt opgezadeld. En met bites en sidedishes kan het oplopen, dat heeft de gast zelf in de hand.

De muziek blijft gelukkig op de achtergrond, door de grote ramen kijken we naar de levendigheid op straat. En we bestuderen de kaart. Geen amuses, wel goed brood met daarbij humus van geroosterde paprika met kruiden en olijf. En een prima crémant uit de Elzas van het huis Bernard Schneider uit Ammerschwihr waar al decennia mee wordt samengewerkt. Opvallend geurig, met een genereuze mousse en volop smaakintensiteit voor precies de helft van een basis champagne.

Het is wat puzzelen wat de kaart betreft met oesters en bites om eventueel mee te beginnen, met een zestal voorgerechten, waarvan ruim de helft koud en met dan nog een aantal hoofdgerechten. We beginnen aan de ene kant met een bite in de vorm van Portugese pasteis de bacalhau, een soort van kroketjes met aardappel en een mousse van kabeljauw. Flink gekruid, lekker.

Op het andere bord een ajo blanco, oftewel een koude Spaanse venkelsoep die als model-seizoensgerecht intens smaakplezier verschaft. De attente sommelier, die trots is op de zeer rijke wijnkaart en de fraai ingerichte wijnkelder, beveelt een prachtige riesling 2020 aan van het gereputeerd Elzasser domein Zind-Humbrecht met de veelzeggende naam Roche Roulée. Inderdaad volop mineraliteit en dan die onbetaalbare riesling-frisheid …

Gezien de warme zomeravond houden we het voor de rest op een, op ons verzoek, fors gekoelde Chiroubles van het domein la Grosse Pierre (44 euro). Een knapperig en krokant rood vruchtenbommetje met voldoende vinositeit om elke jonge, uiteraard veel kostbaardere bourgogne jaloers te maken.

De gegrilde makreel op een zuurdesemtoast met lavas en tomaat houdt ons nog steeds in de mediterrane keuken. Ook weer fors gekruid en vooral een heel flinke portie voor een tussengerecht. En als ander tussengerecht de grof gesneden verse, rauwe tonijn als tartaar met een rijke dressing.

We worden telkens attent voorzien van water en wijn, alles verloopt vlot en prettig, ondanks het behoorlijke aantal couverts die avond. Het hoofdgerecht komt dan voorbij in de vorm van kwartel met (veel) rode saus van tomaat en paprika. Keurig gegaard zoals verwacht en ook weer ruim voldoende. Dat geldt ook voor de heel speciaal bereide lamsschouder met groene asperges, polenta en een weelde aan saus. Dit keer niet aan het been maar in geperste vorm.

Als sidedish – tegenwoordig in de mode – voor de verandering friet met eigengemaakte mayonaise. En hoewel het qua maagvulling niet nodig is, zijn de gebakken goudstengels hier van een opvallende kwaliteit.

De desserts laten we voor wat ze zijn, we zijn meer dan voldaan. Harry’s maakt de ambities waar. Je gaat hier niet voor fine dining, verwacht geen kunstwerkjes op de vierkante centimeter. Het is vooral een échte brasserie maar dan wel eentje van internationaal kaliber, met ook nog eens ultieme aandacht voor de wijn.

Een mix van grandeur en toegankelijkheid

Bij Harry’s koken ze zoveel mogelijk met lokale ingrediënten van producenten en leveranciers uit de buurt.

Op de kaart twee soorten oesters, een half dozijn voor 25 tot 35 euro. De bytes rond de 10 euro, de voorgerechten rond de 20 euro. De hoofdgerechten liggen tussen de 24 en 46 euro, je kunt ook nog enkele ‘specials’ delen.

De wijnkaart is een ware bijbel met zo’n 400 soorten. Nog steeds de meest uitgebreide en boeiende wijnkaart van gastronomisch Limburg. Qua prijs helaas niet meer zó scherp als in het verleden, maar met de voortreffelijke adviezen van de sommelier is hier altijd wel uit te komen. Geen wijnarrangementen maar wel, naast de huiswijnen, een aardige selectie aan wijnen per glas.

 

 Wycker Brugstraat 2, Maastricht (NL) – harrysmaastricht.com

Deel dit artikel:
Meer artikelen over:
Gastronomie

,

Harry's

Jo Cortenraedt

Hoofdredacteur, uitgever en allround journalist

Jo Cortenraedt is allround journalist met tientallen jaren ervaring in Nederland en daarbuiten. Hij werkte onder meer voor het ANP, het NOS-journaal en De Telegraaf. Hij startte in 1997 als hoofdredacteur en uitgever Chapeau Magazine, in hetzelfde jaar was hij betrokken bij de start van de regionale televisie in Limburg.

Voor beide media is hij nog steeds volop actief met verhalen, reportages, columns en beschouwingen. In de eerste fase van zijn carrière stonden vooral het actuele nieuws en politiek centraal. Tegenwoordig zijn dat eerder specialisaties zoals kunst- en cultuur, gastronomie, human interest en de kwaliteit van leven.

Zijn brede netwerk, van TEFAF tot André Rieu, draagt bij aan de positie van Chapeau in zowel Limburg, als ook in de rest van Nederland en in België.

Jo Cortenraedt 's topic(s):
Uitgelicht

Gerelateerd nieuws