Engeland biedt serieuze concurrentie in de wijnwereld
Tussen de drukke opstartmaanden van ons restaurant Notable hadden we vorige maand een kleine pauze, waar we gelijk goed gebruik van gemaakt hebben. Regelmatig ben ik in Londen geweest voor wijnexamens. Tijdens deze bezoeken heb ik al veel van de imposante wijnwereld van Londen gezien. Zo mochten we een keer naar binnen bij 67 Pall Mall, een normaliter besloten club voor wijnliefhebbers. Hier kregen we na een rondleiding een glas 1982 Château Montrose met een portie bitterballen geserveerd, lekker decadent!
Ditmaal was het bezoek aan Londen voor het eerst zonder de stress van wijnexamens en volledig voor het plezier. Eindelijk was het zover; het langverwachte bezoek aan restaurant Noble Rot. Al jaren vormt dit magazine, restaurant en de geweldige boeken Wines of the Galaxy en Who’s Afraid of Romanée-Conti? een bron van inspiratie. Een walhalla voor wijnliefhebbers en sommeliers, waar ik nu dus eindelijk een keer aan tafel mocht schuiven.
De zaak heeft een gigantische lijst met wijnen per glas, meer dan vijftig verschillende flessen op de kaart, en nog een lijst met specials die op een krijtbord in de zaak geschreven staan. De wijnkaart had ik van tevoren vast bestudeerd, zodat er tijdens ons bezoek ook nog wat tijd overbleef om aandacht aan mijn vriendin te schenken. De service was zo goed en snel dat je bijna niet in de gaten had dat ze er waren (dit is een compliment!). Goede wijn, goed eten en goed gezelschap, wat wil je nog meer?
Dit is alleen geen restaurantreview, dit gaat om wijn. En ik ben tijdens mijn bezoek aan Noble Rot in Londen enorm verrast door de kwaliteit van de stille wijn die momenteel in Engeland geproduceerd wordt.
Nu maken de Britten al jaren goede mousserende wijnen – ik ben op zo’n wijnexamen in Londen eerder de mist in gegaan met de topcuvée van Gusbourne, Fifty One Degrees North, die ik in een blind proeverij vol overtuiging voor een Champagne aan zag. De stille wijnen zijn er nu ook in opkomst, zo heb ik recent van het domein Gusbourne de chardonnay en pinot noir op de wijnkaart gezet. Ontzettend goede wijnen, die ik een paar keer heb opengetrokken en blind geserveerd (als ik het voor het zeggen had bij een gezelschap!). Bij deze gezelschappen, meestal ook wijnliefhebbers, dacht niemand ooit aan Engeland.
Engeland kan zich nu een serieuze concurrent in de wijnwereld noemen.
Adriaan Visser
