André Rieu

´De hiering biete-concerten, dat was de basis'

Auteur: Jo Cortenraedt
Dinsdag 2 juli 2019

Zijn PRIJZENKASTEN puilen uit met internationale awards. André Rieu lijkt een verzamelaar van mijlpalen. Maar het HONDERDSTE concert op ‘ZIJN EIGEN’ VRIJTHOF, dat raakt bij hem een speciale snaar. De MAESTRO zelf over hoe een lang gekoesterde droom WERKELIJKHEID werd.  

Die middag zitten André Rieu en zijn vrouw Marjorie thuis relaxed op de bank, vergezeld van de twee poedels die vredig dommelen en zich van de gast noch van het gesprek veel aantrekken. De huiselijke rust is het tegenovergestelde beeld dat de meeste fans wereldwijd van hem hebben: altijd energiek op en rond het podium, bezig om zijn miljoenenpubliek te vermaken met zijn muziek. „Met de Hieringe biete-concerten is alles begonnen,” vertelt hij in alle nuchterheid. „Dat was in de jaren tachtig. Toen droomde ik er al van dat ik ooit echt midden op het Vrijthof zou kunnen spelen. Dat zou wat zijn, zeiden we tegen elkaar. Maar ja, we wisten toen niet dat het ooit zou lukken en dat het zo groot zou worden.”

HORECA OVERTUIGEN
De eerste editie van het evenement is vaak het moeilijkste, want alles is nieuw. Dat hebben André en Marjorie Rieu ook in hun ‘eigen’ Maastricht ondervonden. „Met name de horeca op het Vrijthof voelde er eerst weinig voor. De ondernemers waren bang dat ze inkomsten mis zouden lopen, vooral omdat wij eisten dat tijdens het concert geen drank geschonken zou mogen worden. Want dat zou de muziek te veel verstoren. Het heeft veel overredingskracht gekost. Bovendien hebben wij voor hen een interessante afspraak gemaakt: dat zij de toegang in hun arrangement kunnen opnemen en dat wij daar niks aan verdienen. Onze omzet geldt puur voor de kaarten die we op het plein zelf verkopen, niet de kaarten op de terrassen. Na het eerste weekend, nu vijftien jaar geleden, stond het huis hier vol met bloemen, gestuurd door diezelfde horecaondernemers. Blijkbaar was het evenement toch in hun voordeel en sindsdien hebben we alle medewerking. Ook van de gemeente trouwens. Dat was al vanaf het eerste jaar zo, daar heeft de toenmalige burgemeester Gerd Leers nog voor gezorgd.”Die medewerking verliep in het verleden niet altijd soepel. „Wij zaten met het orkest in 1994 een keer gewoon gezellig wat te drinken op een terras op het pleintje de Thermen om onze eerste cd Strauss en co te vieren. Spontaan begonnen we te spelen, de mensen vonden het geweldig. Maar we moesten toch snel ophouden van enkele gemeentelijke controleurs. We hadden geen vergunning. We zouden voor overlast voor de bewoners hebben gezorgd, terwijl het midden op de dag was. Ik begrijp dat je met alles zoveel mogelijk rekening moet houden, maar ik denk wel dat als je bewust in de binnenstad gaat wonen, dat je dan ook flexibel moet zijn. Voor volmaakte rust moet je echt buiten de stad zijn.”

‘Mijn publiek is altijd zo geëmotioneerd omdat ik dat zelf ook ben’

RISICO’S NEMEN
De huidige Vrijthof-concerten zijn dus gebaseerd op de Hiering biete-concerten waarmee André Rieu en zijn toenmalig Salonorkest ruim dertig jaar geleden begon, aansluitend aan het carnaval. „Ik wist toen wel al dat dit ons leven zou gaan worden, al had ik geen idee hoe groot dat zou gaan worden. Natuurlijk, het succes is nu overweldigend, er komen fans uit meer dan tachtig landen naar Maastricht. Maar we hebben ook veel risico’s genomen, in feite al die jaren. Wat dacht je, met honderdtwintig mensen in vaste dienst en ongeveer evenveel mensen op wie we extern een beroep doen. Dat zijn mega investeringen. Maar we hebben het gered, ons bedrijf is in een rustig vaarwater nu, we hebben het goed onder controle. Dat was niet altijd zo,” zegt hij lachend en relativerend. „Tja, André is nogal van het uitdelen, waarbij hij niet altijd de consequenties overzag,” zegt zijn vrouw Marjorie nuchter, met wie hij achter de schermen altijd een team heeft gevormd, tot op de dag van vandaag. Hij is zoals hij is. „Dat is ook zijn kracht. Hij wil elke avond presteren. Hij speelt geen rol, hij is zo.” André voegt toe: „Ik zou het ook niet anders kunnen. Mensen voelen dat ook, of het echt is of niet. Daarom is mijn publiek altijd zo geëmotioneerd. Omdat ik dat zelf ook ben.”

HOOGTEPUNTEN
Terugblikkend noemt André Rieu spontaan een aantal hoogtepunten van de afgelopen vijftien jaar op het Vrijthof. „De komst van acteur Anthony Hopkins, wiens compositie wij speelden, het optreden van Benny Neijman, Rowwen Hèze, Vickey Leandros, het Harlem Gosple Choir, Jermaine Jackson, het koor uit Zuid-Afrika, de Mestreecher Staar, de vierhonderd blazers die we via het WMC Kerkrade bij elkaar kregen, Triny Lopez, Lou Vega, nou ja, zo kan ik nog even doorgaan. En waarom de harmonie van Eijsden in het voorprogramma? De muzikan-ten van Sainte Cécile zorgen elke avond voor een geweldige sfeer op de terrassen, voorafgaand aan ons concert. Vlak voor wij de bühne opgaan, brengen ze nog een serenade aan ons op de trappen van het theater, dat is telkens een prachtig moment. Je kunt natuurlijk ook aan an-dere voorprogramma’s denken, maar ik ben een loyaal mens. En wat goed is, is goed. Dit werkt en zorgt voor de juiste sfeer.” De cijfers spre-ken voor zich. Dit jaar het honderdste concert op het Vrijthof en de een miljoenste bezoeker. Alles bij elkaar 140.000 mensen die speciaal naar het Vrijthof komen, in totaal twaalf avonden. „Ja, wie had dat vijftien jaar geleden gedacht. Plus de miljoenen kij-kers van de bioscoopfilm van het concert, dat loopt ook heel goed. Het is niet alleen goed voor ons, maar voor heel de stad en regio. Wij verkopen jaarlijks 700.000 kaartjes voor onze concerten wereldwijd. En overal waar ik kom, heb ik het over mijn prachtige geboortestad Maastricht. Dat doe ik graag. Het is ook heerlijk om er te spelen. Sommige hoteliers hebben weleens tegen met gezegd dat ik in m’n eentje voor de meeste marketing voor Maastricht zorg. En ik reken er geen cent voor.”

VOORBEREIDING
De voorbereiding van André Rieu op de Vrijthof-concerten is niet anders dan wanneer hij in pakweg Brazilië of Australië speelt. „Ik concentreer me op de avond. Thuis is in dit geval dan mijn hotel, bij wijze van spreken. Ik ga geen klusjes doen bijvoorbeeld. Ik sport en rust. Ik zorg dat ik al rond 5 uur in de middag op het Vrijthof ben, kijken of alles in orde is. Dan eten we daar en rust ik erna, net zoals tijdens mijn tournees. Ik doe niks op de automatische piloot, telkens opnieuw moet ik me opladen. En dan komt de ontlading. Nog altijd een heerlijk gevoel. Ik hoop dat nog jaren te kunnen blijven doen. Voor mij en voor al die mensen die komen genieten.”

Tekst: JO CORTENRAEDT
Fotografie: ANDRÉ RIEU PRODUCTIONS BV
____________________
Chapeau Nieuwsbrief
Wil jij wekelijks het laatste nieuws ontvangen over het goede leven in Limburg NL/BE? Schrijf je dan in voor onze mooie nieuwsbrief -> inschrijven <

Lees ook