Versplintering en verloedering

De zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 24 maart 2018

Het was weer een rommelig weekje, als je het nieuws hebt bijgehouden. Er  waren eerst de gemeenteraadsverkiezingen waar je niet  echt vrolijk van wordt. Niet zozeer welke richting nu aan de winnende of verliezende hand is. Maar de enorme versplintering is iets om zorgen over te maken.

Voorheen was de situatie redelijk overzichtelijk. In de grote steden had je de klassieke partijen van links tot rechts, die streden om de macht. En in de kleine gemeenten ging het vooral om 'de lijst Janssen'  en  'de lijst Van de Berg'.  Telkens waren het een paar partijen of gezelschappen waar je uit kunt kiezen.

Maar nu barst het van de politieke clubjes, waardoor het steeds lastiger wordt om een gemeente op een professionele manier te besturen. Op links had je de keuze uit maar liefst vier partijen, te weten de PvdA, D66, SP, Groen Links. De ene keer wint de ene partij wat meer en verliest de ander.  Maar als geheel zit er geen vooruitgang in.

Wat ik zelf jammer van al die energie vind, is dat je tegenwoordig veel klantgerichte partijen hebt. De Seniorenpartij in Maastricht is voor één doelgroep. En daarnaast komt 50Pus ook nog eens in de Raad. Volgens mij dus met dezelfde doelgroep. In Roermond heb je uiteraard de partij van Jos van Rey, een soort VVD maar dan met een andere naam, omdat de VVD hem niet meer lustte. Maar waarschijnlijk moet de liberale VVD nu toch in een college met de liberale LVP van Van Rey. Wat is dan nog het verschil?

DENK richt zich ook duidelijk op één doelgroep: de moslims en dan wel diegenen die het gedachtegoed van Erdogan volgen. De meerderheid in die kringen dus. In de moskeeën werden de gelovigen gevraagd daar op te stemmen. Wat de Nederlandse democratie daar aan heeft, is even de vraag. Maar in ieder geval wilde in Rotterdam de partij NIDA het nog eens dunnetjes over doen. Ook de islam als uitgangspunt en met een beetje geluk ook richting sharia. Wetgeving volgens Allah.

Zeldzaam blijf ik de Partij voor de Dieren vinden. Ik draag zowat alle dieren een warm hart toe, behalve die agressieve viervoeters die door hun bazen als vechthonden worden ingezet en er provocerend mee op straat lopen. Maar het zou toch handiger zijn als de bestaande politieke stromingen ook een hoofdstuk aan het welzijn van de dieren zouden besteden, dan hoef daar niet weer een aparte club voor onderhouden te worden. Want het kost allemaal een hoop geld, al die partijtjes. En vooral ook veel tijd. In menige gemeenteraad moeten nu bij elk onderwerp pakweg tien tot twaalf woordvoerders van elke partij hun zegje daarover doen. Of ze er nou wel of geen benul van hebben. Nee, ik geloof niet dat we qua kwaliteit deze week vooruit zijn gegaan met de democratie. Een kiesdrempel zou erg gewenst zijn onderhand.

Intussen begon Trump deze week nog wilder om zich heen te slaan dan gebruikelijk. Met de hete adem van porno-actrice 'Stormy Daniels' in de nek, die beweert de president van heel dichtbij te kennen, is de baas van Amerika begonnen grote ruzie over staal te maken met de Chinezen. Wij Europeanen bengelen daar een beetje tussenin. Ergens heeft Trump zowaar een punt. China heeft veel afgekeken en nagemaakt. Bovendien kunnen zij door goedkopere arbeid heel concurrerend produceren. Maar waarschijnlijk wordt dat probleem niet opgelost door als een olifant door de porseleinen kast te lopen. Ging het net zo goed met de economie, krijgen we dat weer.

Nee, dan Arnaud Beltrame, de 45-jarige gendarme die zichzelf in gijzeling liet nemen in het Zuid-Franse Trèbes in ruil voor de vrijlating van een aantal bezoekers in een supermarkt. Een geradicaliseerde Marokkaanse moslim (Marokko staat in deze afdeling met stip bovenaan) had al een paar onschuldige mensen vermoord en helaas voor Beltrame liep het ook voor hem slecht af. Zijn heldendaad moest hij met de dood bekopen. Hij kreeg postuum alle lof van president Macron, maar de weduwe van de agent zal daar weinig aan hebben.

En dan lees ik vandaag tenslotte nog dat afgelopen nacht een grote vechtpartij is geweest in de Boschstraat in Maastricht. Nadat de meeste klappen links en rechts waren uitgedeeld en de politie verscheen, begonnen tientallen bezoekers van de betreffende horeca-zaak met stenen en glas naar de politie te gooien. Slechts één van hen is opgepakt. Dat vind ik nou jammer. Want ongetwijfeld was het allemaal geteisem, als uithangbord van de hedendaagse morele verloedering.

Jo Cortenraedt

 

Lees ook