‘Mijn zonen worden niet fit, maar vet!’

Column Annemie Ramaekers

Auteur: Annemie Ramakers
Zaterdag 30 december 2017

Ben ik nu een dramaqueen? Een aansteller? Een betweter? Of een terecht overbezorgde moeder? Zég het me hé! Zet me op mijn plaats. Spui wat kritiek. Counter me. Ik kan daar tegen hoor. (Nou, da’s niet helemáál waar ;-)) Maar ik denk echt niet dat ik overdrijf. Integendeel. Ik moét mijn mond opendoen, omdat de rest zwijgt. Door een gebrek aan lef? Of is het kennis? Soit, ik heb het gehad. Ik ben er klaar mee. Dit moet stoppen. En graag nu. Want mijn zonen worden vet, in plaats van fit!
Rewind. Naar het begin van mijn ergernis. Mijn oudste jongens voetballen. Voor een soccer mom betekent dat drie extra wasmachines per week, rondslingerende moddersloffen die bizar genoeg naar een soort van kattenpis stinken, never ever uitslapen in het weekend en om de zoveel weken zorgen voor een hap na de match. Officieel heet het ‘broodjes smeren’. Voor de ploegjes van mijn eigenste Messi en Ronaldo. Een taak die ik au sérieux neem en zo goed en gezond mogelijk vervul. Lees: een mix van witte én grijze sandwiches, rijkelijk belegd met kippenwit, kippensalami, jonge kaas of meesterlijke ham. Klinkt niet sexy, maar relatief gezond. Toch? Wat blijkt nu? Dat ik de minst coole cateraar van de U13 en U15 ben!! Want andere ouders pakken in de kantine uit met −hou u vast −dozen pizza, hotdogs, nummers 35, 73, 158 en 233 van de afhaal Chinees, een assortiment van frangipanes, madeleinekes en chocoladebroodjes, ja, zelfs met frieten en hapjes van die Nederlandse trees Mora. Are you serious? Junkfood na de wedstrijd? En pas op. Daar blijft het niet bij. Wat nog véél crimineler is, toch voor een vereniging die zich een ‘sportclub’ noemt, is de drank die weliswaar gratis wordt aangeboden: échte cola en échte limonade, goed voor vijf klontjes suiker en 105 calorieën pér glas! Wetende dat ze er gemiddeld drie drinken (315 calorieën), en bij een onbewaakt moment zelfs durven mixen tot een nog walgelijkere substantie. Dit gaat mijn pet te boven. Wat is er mis met water? Met spuitwater? Vertel me dat eens. Wié verzint het, om kinderen die nu nog maar amper bewegen −met dank aan Playstation, de X-box en smartphone −vol te proppen met caloriebommen, met vitaminearme brol, met producten die diabetes, ADHD, tandbederf, obesitas, hart- en vaat-ziekten, astma, longziekten en nierstenen in de hand werken, en een negatieve invloed hebben op het geheugen en de leerprestaties van jongvolwassenen?! Wetenschappelijk bewezen hé! Niet uit mijn duim gezogen. Sporten associeer ik met gezondheid. Punt uit. Ik stuur mijn kids naar de sportclub om iets aan hun conditie te doen. Niet om hen dikker naar huis te zien komen dan dat ik hen heb zien vertrekken. Hoe geloofwaardig ben ik nog als moeder? Thuis élke dag hameren op gezonde voeding. Broccoli, spinazie, verse boontjes, kipfilet, stukje kabeljauw. Geen frisdrank op tafel, maar water. ‘Dat is goed voor jullie!’ Wat voor zin heeft dat, als al die wijze raad wekelijks teniet wordt gedaan op een ‘sportclub’, die kinderen moet begeleiden, die soepele atleten zou moeten kweken, nieuwe Neymars? Dat de kantine een restaurant is geworden, is voor mij een brug te ver. In Belgische lagere scholen is frisdrank al bij wet verboden. Ten laatste tegen eind 2018 zal ook in geen enkele middelbare school nog suikerhoudende frisdrank worden verkocht. Een goede zaak. Nu die sportclubs nog. Of ben ik tóch een dramaqueen?

 

Lees ook

Instagram

Bekijk de laatste #chapeaumagazine feeds op onze instagram

Bekijk onze instagram