De sfeer van een Frans vakantiehuis

Thuis in Maastricht een zuidelijke sfeer creëren

Auteur: Ingrid Beckers
Vrijdag 29 september 2017

Haar ouders hadden een pracht van een vakantiehuis in de Provence. Later wilde Ellen Kasdorp (58) diezelfde zuidelijke sfeer creëren. Maar dan thuis in Maastricht. Echtgenoot Arno Soons (61) legde met steun van anderen zelf zijn parktuin, zonneterras en zwembad aan. Door een slimme restyling creëert het docentenechtpaar nu ook meer tuinbeleving binnen. „Ons vloerkleed moest en zou groen zijn; dat stond voor de binnenhuisarchitect vast.”

Arno: „Als kind maakte ik al hippe boekenkasten en wandmeubels van fruitkistjes. Ik ben een handige jongen, maar zeker niet het type ‘Help, mijn man is een klusser’. Beneden in onze kelder heb ik een complete werkplaats met professioneel gereedschap. Klussen is mijn hobby, maar ik ben wel kritisch op mezelf. Alles wat ik maak, is vakwerk.”
Ellen: „Ons vrijstaand huis is in de jaren zestig onder architectuur van Bonnemayer gebouwd. Zo vanaf de buitenkant gezien, is het niet heel opvallend. Het is geen standaard huis, daar houden wij van. Typerend voor die tijd is de betonnen pergola aan de zijkant. Wij vielen voor de zeeën van licht die door de vele ramen naar binnen vallen. En op de grote tuin op het zuiden. Een tuin op het zuiden was altijd mijn grote wens. Mijn ouders hadden vroeger een vakantiehuis in Zuid-Frankrijk. De warme zuidelijke sfeer die ik daar meekreeg, wilde ik heel graag in mijn eigen huis evenaren.” 

PARKACHTIGE TUIN
Arno: „Het tuinplan hebben we samen op een papiertje getekend. Er moest een zwembad komen met daarachter een ‘voetbalveldje’ voor onze drie jongens (van wie de jongste nog thuis woont, red.). Het belangrijkste voor een tuinplan is symmetrie. Je moet de rechte lijnen aanhouden. Vanuit de woonkamer kom je op het hardhouten zonnedek dat overloopt in brede trappen naar het zwembad. De jongste zoon wilde graag chillen, dus een deel van de trap doet nu dienst als loungebank. Bijna alles wat je in de tuin ziet, is zelf gemaakt. Ook het tuinhuis, en de houten pergola met eettafel van steigerhout. De vijver op het terras heb ik aangelegd om ruis te creëren. Kletterend water werkt ook verkoelend. Het beeld, getiteld Ontwakende Vrouw, is van Ronald van Laar. Een dierbaar huwelijkscadeau.”
Ellen: „De Provençaals Franse sfeer is buiten goed gelukt. Hoe vanzelfsprekend alles nu ook lijkt, er is goed over nagedacht. Je moet het vooral simpel houden, luidt mijn devies. Zo zie je in de tuin vooral buxus, taxus, hortensia’s en oleanders. En ik ben gek op bomen vanwege de schaduw en parkachtige uitstraling. Witte accessoires, zoals de kussens, handdoeken en lamp, creëren rust en een mediterrane sfeer.”

 

WOONKAMER HAALT TUIN NAAR BINNEN
Arno: „Ik maak veel zelf. Maar mooi tijdloos design, daar wil ik best geld aan uitgeven. Ons interieur was 22 jaar oud. Deze zomer wilden we de boel restylen. Maar hoe? Daar kwamen we niet zo goed uit. Als basis legde ik een nieuwe massief eikenhouten vloer. Voor het interieur riepen we de hulp in van binnenhuisarchitect Gay Jongen. Hij zei meteen: ‘Jullie zijn zo trots op jullie tuin, maar dat ervaar ik helemaal niet als ik in de woonkamer zit’. Onze twee leren stoelen stonden zelfs met de rug naar buiten gericht. Jongen hielp ons om de woonkamer zó in te richten dat de tuin naar binnen komt.”
Ellen: „Dat deden we met natuurlijke kleuren en materialen. Vanuit het principe less is more maakten we van de woonkamer tegelijkertijd één groot geheel met slechts enkele designstukken. Voorheen was de kamer opgedeeld in twee kleinere zitgedeeltes. We lieten een groot langwerpig vloerkleed op maat maken. Dat de kleur daarvan groen moest zijn, stond voor de binnenhuisarchitect vast. Door de natuurlijke schakeringen in het kleed komen de tinten uit de tuin binnen terug.”
Arno: „De zwarte leren bank in de woonkamer werd vervangen door de ROD XL designbank van Living Divan in natureltint. Vanuit de bank kijken we zowel naar buiten als binnen naar open haard en tv. Van onze doorkijk openhaard maakten we op advies van Jongen een object. Ik verfde de hele kolom donkergrijs met schoolbordverf. Soms schrijven we er dingen op, zoals belangrijke afspraken of het menu tijdens een etentje thuis. Dat zijn leuke trucjes waar je zelf zo één-twee-drie niet opkomt.” 

OBJECTEN
Ellen: „Restylen betekent ook zeker niet dat je alles nieuw moet kopen. Zo kregen onze twee leren Minotti-stoeltjes een andere plek en op maat gemaakte kussens in dezelfde kleur. Met ton-sur-ton creëer je eenheid en rust.”
Arno: „De oranje F510 van Artifort springt er nu wel helemaal uit. Die stoel is al kobaltblauw en beige geweest. Door de oranje kleur is ook die stoel nu een object. ‘Niks meer aan doen,’ adviseerde de binnenhuisarchitect. Hetzelfde geldt voor ons marmeren tafeltje; het is een mooi erfstuk van Ellens grootmoeder.”

 

VOLLE KOELKAST
Ellen: „Een zuidelijke sfeer betekent ook dat in dit huis wordt geleefd. Arno kan niet alleen klussen, maar ook heel goed koken. Een lot uit de loterij? Haha, dat klopt.”
Arno: „Onze koelkast ligt altijd vol. We vinden het leuk om mensen te ontvangen. In de zomer buiten bij het zwembad, ’s winters in de open keuken.” En natuurlijk is ook die keuken met wengé- houten aanrechtblad handmade by Arno. Overigens heeft hij in de kelder nog een extra keukentje met oven staan. Wel zo makkelijk, vindt hij, als een gerecht langzaam moet garen. Die kelder is een verhaal apart. Voorbij de professioneel ogende werkplaats groef Arno een van de kruipruimtes zelf uit om ruimte te maken voor zijn eigen paradijs. De heer des huizes grijnst breeduit: „En dit is de wijnkelder!” 

 

 

Fotografie: Sergé Technau

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook