De grasmat moet je ruiken

De wekelijkse zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 1 juli 2017

De regen van vandaag komt me niet op alle vlakken goed uit, maar ik ben toch blij dat het hemelwater met bakken naar beneden is gekomen. Dat was namelijk hard nodig voor alles wat groen is of was. Al lopend door de tuin hoor je de planten slurpen. Veel te lang hebben ze droog gestaan, ook al is de waterslang af en toe te hulp gekomen.

Vanuit de familie werd ooit nog eens geopperd om door de tuin tegelpaden aan te leggen, dat zou dan gemakkelijker lopen zijn. Dat kwam uiteraard uit vrouwelijke hoek en ik begrijp dat modieus schoeisel niet helemaal ontworpen is voor een natuurlijk gazon.

Maar ik heb eigenwijs afgezien van het aanbod voor een tegelpad. De tuin moet vooral groen zijn en ik kreeg laatst bijval uit bestuurlijke kringen waar gekeken wordt of er niet een bonus moet komen voor mensen die hun tuin groen houden in plaats van vol te gooien met tegels en beton. Want, een groene tuin is veel beter voor de afwatering en uiteindelijk ook voor de drinkwatervoorziening. Kijk, dan ben ik toch goed bezig, al was het bij mij vooral om praktisch en esthetische redenen om vast te houden aan groen. Een goed gazon is prima beloopbaar en de tuin vraagt om een andere aankleding dan de Kalverstraat.

Nou was ik laatst in het kader van de voorbereiding van het Wereld Muziek Concours op de grasmat in het Roda-stadion. Nou ja, ik noem het even grasmat, maar ik kan het beter vloerbedekking noemen. Het veld ziet er strak groen uit, dat is zeker het geval. Maar ik werd niet vrolijk van het lopen op die plastic sprietjes en al die kleine rubber korreltjes. Nog los van het feit dat die niet zo goed voor gezondheid schijnen te zijn, natuurlijk gras voelt gewoon veel lekkerder aan. En als het geregend heeft, dan ruikt het ook nog heerlijk.

Ik begreep dat een aantal eredivisieclubs weigeren nog langer op plastic te spelen. Het schijnt minder prettig voetballen te zijn.  Goed plan. Ik liet me vertellen dat Roda ook terug wil naar gras. Alleen sneu natuurlijk voor die investering van enkele miljoenen die gedaan is. Want dat kunstgras, dat schijnt een stuk duurder te zijn dan de gemiddelde vloerbedekking bij de Tapijtenkoning.

Er zijn zelfs amateurclubs die op de ‘moderne toer’ zijn gegaan. Ik snap het wel, minder onderhoud, neem ik tenminste aan. Maar toch, ik hoop dat alle clubs het plastic naar het milieupark brengen en een mooie echte grasmat gaan inzaaien. Heerlijk om te voetballen.

MVV heeft ook kunstgras.  Maar ik lees nu dat de Maastrichtse voetbalclub niet eens meer een voorhoede heeft, de spitsen zijn allemaal vertrokken.  Wellicht voor meer geld, want dat is bij MVV schaars. Maar misschien helpt het om te zorgen voor een supermooi grasveld. Misschien dat daar nog enkele ware baltovenaars mee te lokken zijn.

 

Jo Cortenraedt

 

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook