De mythe van de 24 uur van Le Mans

Blog Xavier Maassen

Auteur: Xavier Maassen
Woensdag 21 juni 2017

Afgelopen weekend vond hij weer plaats, de 24 uur van Le Mans. In mijn ogen de mooiste en grootste autosportrace ter wereld. 250.000 man genieten jaarlijks van dit spektakel, onder wie ook veel Limburgers die op alle campings rondom het circuit een mooi mannenweekend beleven. Met bier en BBQ. Ook dit jaar was het weer een spektakelstuk van de bovenste plank op het circuit van 13 kilometer, dat voor een groot deel op de openbare weg wordt.

Zelf reed ik in het voorprogramma van de 24 uur van Le Mans in de Porsche Carrera Cup Le Mans, waar we met 61 Porsche’s streden voor de winst. Met alle Cup wagens uit de Benelux, Frankrijk en Engeland was het een geweldig gezicht. Na een goede vrije training in de Top-10 en een redelijke kwalificatie met een 10e plaats (ik had zonder verkeer makkelijk op P5 moeten staan) ging de race van start.

Een horde van 61 Porsche’s die afgingen op de eerste bocht in een race van 45 minuten. Daar ging het dan ook meteen mis. Nadat voor mij een auto de baan afspinde, ging iedereen op de rem en kreeg ik een klein overstuur moment, ging wijd in de eerste bocht en kwam via het grind terug de baan op, waardoor ik een andere Porsche niet meer kon ontwijken. Einde race… Ik had me zo verheugd op deze race, maar de mythe van Le Mans kan soms ook heel hard zijn.

Le Mans heeft altijd iets speciaals. Je voelt het gewoon als je op dit circuit rondloopt. Er hangt een mythe en historie in de lucht die je op geen enkel ander circuit voelt. Misschien omdat er maar één keer per jaar gereden kan worden of misschien vanwege de enorme historie van het circuit.

Na mijn race bleef ik toch aanwezig om de start van de 24 uur mee te maken. Altijd een geweldig moment, waarbij er 250.000 man met kippenvel staan te kijken. De mythe van 24 uur begint dan weer. En niemand weet ooit van tevoren hoe het verhaal van Le Mans zich gaat ontvouwen. Gaandeweg openbaart het verhaal zich en. Vanaf een afstand voelt het wel eens alsof de ‘24 Heures du Mans’ zijn verhaal zelf schrijft.

Dit jaar was het jaar van de revanche voor Toyota, nadat dit team vorig jaar vijf minuten voor het einde van de race uitviel in leidende positie. Alles leek goed te gaan, met een nieuwe ronderecord in de kwalificatie. Toyota leek op een overwinning af te stevenen in de race. Maar de nacht is meedogenloos en in anderhalf uur tijd lagen de twee snelste Toyota’s uit de race.

In de ochtend viel de leidende Porsche LMP1 stil. De leiding ging naar het team van de Nederlandse/Chinese rijder Ho-Pin Tung die uitkwam in de LMP2 klasse (de klasse onder de snelste LMP1 auto’s). Een ware sensatie! Maar de tweede Porsche LMP1 kwam van een achterstand van 18 rondes terug om uiteindelijk de overwinning te pakken in Le Mans. Ho-Pin werd tweede algemeen en eerste in zijn klasse, een waanzinnig succes.

Le Mans leert ons om nooit op te geven. Autosport gaat over tegen de verwachting in het onmogelijke mogelijk te maken. Het lijkt er op dat je niet kunt kiezen om Le Mans te winnen, maar dat Le Mans jou kiest. Zoals het statement van Toyota Motorsport: You don’t choose to win Le Mans, Le Mans chooses you. We hope one day it will choose us. We’ll be back. En zo blijft de mythe van Le Mans in leven…

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook