Een gevoel van opwinding

De wekelijkse zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 4 maart 2017

Een gevoel van opwinding

Ja, ik geef toe, deze titel kan de fantasie snel op hol jagen. Dat is ook verder prima zo, zeker met de lente in de startblokken, als niet alleen de mensen maar ook de vogels en de bijen mee dansen op het spel van de hormonen.

Maar in dit geval wil ik de opwinding enigszins beperken en wel tot de aanloop naar TEFAF Maastricht. Het is heel apart om te zien hoe deze stad van de ene op de andere dag verandert door zo’n fenomeen zoals deze kunstbeurs van wereldfaam is.

Na de stormloop van in december, waarbij ik zelf liever praat over de kerstperiode dan over ‘Magisch Maastricht’, moesten we door de meest saaie weken van het jaar heen qua stadsaanblik. In januari wil de schwung er niet echt in komen in de stad, ook al kun je zeker in de weekeinde in de talloze restaurants en cafés nog aangename uren doorbrengen.

Februari staat helemaal in het teken van carnaval. Prima verder, maar als je daar minder een link mee hebt, dan is er weinig anders te beleven. Maar deze week voltrok zich dan toch de ware metamorfose. Het weekeinde begon met een geslaagde ‘machtsoverdracht’ in de Bonbonnière en vervolgens trokken de ‘zaate herremeniekes’ drie dagen bont uitgedost door de koude en natte straten.

Op aswoensdag zag ik niemand met een askruisje rondlopen, het terrein werd veroverd door de poetsploegen. Donderdag was het zo’n tussendag, waarbij de horeca de kans greep om snel de terrasstoelen van stal te halen. En dan boem, vanaf vrijdag was ineens alles anders.

De TEFAF-kunsthandelaren uit heel de wereld meldden zich bij hun hotels, tussendoor liepen nog een paar duizend cardiologen uit heel de wereld voor een groots congres in het MECC, en opeens waren de goed geklede dames weer op straat te vinden. Zelfs de narcissen in de stadsplantsoenen, of wat daar nog van over is, speelden er op in en haastten zich om uit hun schulp te kruipen en hun schoonheid te tonen.

Vanaf dit weekeinde ontwaakt Maastricht uit een soort winterslaap. Het is levendig op straat, in de etalages hangen de nieuwste collecties en her en der gaat er een nieuwe horecazaak open. Het moet allemaal in dit weekeinde gebeuren. Want nu is de juiste klandizie er.

De TEFAF-banieren op de bruggen moesten de afgelopen periode in allerijl vernieuwd worden, omdat de beursorganisatie voor een nieuwe huisstijl heeft gekozen. Tja, dan heb je aan het oude spul niet veel meer, hoewel de winkels wel nog de rode vlaggen met de vogel uit hebben hangen, omdat er (nog) geen alternatief voorhanden is.

Vanaf dit weekeinde wordt het niet eenvoudig voor de locals om in de betere restaurants nog een tafeltje te boeken, want veel TEFAF-gangers hebben al maanden tevoren gereserveerd. Twee weken lang hoor je op al die adressen alle talen door elkaar. De sfeer is uitbundig en internationaal. De stad bruist en bloeit.

Het is geen langzame overgang naar het voorjaar, neen, het gebeurt allemaal in één klap. Best opwindend, en dan heb ik het nog niet over het aanschouwen van al dat fraais op de beurs.

Ook al koopt u er niks, maar trakteer u zelf op een dagje TEFAF. Laat de mooiste stukken en de prachtige aankleding tot u komen en waan u zelf in Parijs of New York.

Neem voor mijn part een glaasje champagne aan een van de stijlvolle bars midden tussen de kunst. Jawel, het kost even wat, maar het gelukzalige gevoel maakt dat allemaal goed. Eventueel ook nog een paar oesters. Altijd goed voor nog méér opwinding.

 

Jo Cortenraedt

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook