Daar kan geen robot tegenop!

Tweewekelijkse blog Sander Kleikers

Auteur: Sander Kleikers
Zondag 5 maart 2017

De hele week ben ik met innovaties bezig geweest. Dinsdag keek ik met grote belangstelling naar de lelijke, maar tegelijkertijd aerodynamische haaievin op de nieuwe ‘sexy’ bolide van Max Verstappen. In de Formule 1 moet het altijd sneller, beter en nog spectaculairder.

Zo ook in de wielersport. Woensdag kreeg Limburg de primeur in een nieuwe driedaagse wielerkoers. In de zogeheten Hammer-Series wordt de bezoeker getrakteerd op twee uur spektakel in een klim-, sprint- en achtervolgingsdiscipline. Geen lange saaie ritten meer, de sportfan wil vuurwerk en daarmee vernieuwing.

De meest gewaardeerde innovatie zag ik vrijdag in Maastricht. Ik woonde de opening van een internationaal congres voor robotchirurgie bij. Een initiatief van (plastisch) chirurg en goeie vriend Tom van Mulken.  Het was in de Bonbonnière in Maastricht. Op dezelfde plek waar een week geleden burgemeester Annemarie Penn als Mestreechter engel het podium betrad en gouverneur Bovens als volleerde buuttekampioen het publiek voor zich won tijdens de Maastrichtse sleuteloverdracht.

Nu zat ik er tussen Japanse, Russische, Amerikaanse en Maastrichtse chirurgen die spraken over microchirurgie met behulp van robots. Dankzij die robottechnologie kan de arts nauwkeuriger opereren en dat is dan weer in het belang van de patiënt. In deze vernieuwende wereld is geen plaats meer voor Dokter Bibber.

Tom van Mulken ontwikkelde (samen met andere knappe koppen uit Limburg en Brabant) een nieuwe operatierobot. En dat apparaat wordt overal opgepikt. Een Limburgs-Brabantse uitvinding met wereldwijde navolging!

De verdere robotisering in het ziekenhuis dus. Sommige wetenschappers zeggen dat in de toekomst de robot de ingreep volledig gaat overnemen, zonder fysieke tussenkomst van de chirurg. En dat liet ik even op me inwerken. Terwijl een Oekraïense arts in de zaal vertelde over haar ervaringen met robots, dwaalden mijn gedachten af. De robotisering komt steeds dichterbij.

Ik las laatst een artikel over ‘de Kissinger’, de virtuele kusser. Een zoenrobot dus. Een hulpstuk op je telefoon, waarmee je je geliefde kunt zoenen op afstand. Je drukt je lippen tegen dat ding, en aan de andere kant van de lijn voelt je partner die beweging. Romantiek ten top natuurlijk. En als dat al kan…dan kan de seksrobot nooit ver weg zijn.

Enfin, meer praktisch: we kiezen voor zelfsturende auto’s. En ook de piloot in de cockpit is eerder een procesoperator dan een vliegenier. En hoe beangstigend ook, dat gegeven heb ik al lang geaccepteerd.
Maar de gedachte dat een operatiekamer straks een met robot-armen gevulde fabriekshal wordt… ik moet er nog even niet aan denken.

Gelukkig denken de meeste chirurgen ook niet zo: de verantwoordelijkheid ligt nog altijd bij een mens. Verstandig ook!  Niet in de laatste plaats vanwege de claimcultuur in deze wereld. Iedere handeling wordt onder de loep genomen en iedere medische misser uitvergroot. De rol van de menselijke verantwoordelijke zal daarmee alleen maar groter worden.
Bovendien: wie programmeert de robot? Wie leert de robot weer te leren van missers of nieuwe inzichten?  

Tegelijkertijd is de robot een onmisbaar fenomeen geworden in onze wereld. Zo ook in de microchirurgie. Maar hoe ver gaat de robot daarin, en hoe verhoudt zich dat tot de menselijke inzet.  ‘Daar spreken we uitdrukkelijk óók over. Hoe ver gaan we in sommige ontwikkelingen. Wat helpt ons en wat zeker niet?’, sprak Tom van Mulken geruststellend.

Gelukkig dat de zaal niet enkel met robotfreaks was gevuld. En wat fijn dat de discussie daarover in Maastricht wordt gevoerd door knappe koppen uit de hele wereld, die elkaar fysiek treffen in een antieke zaal.

Samen inzichten uitwisselen in een goed Maastrichts restaurant. Kan geen robot ooit tegenop.

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook

Bestel nu de Chapeau op Ipad of telefoon!

Ipad versie bestellen

Instagram

Bekijk de laatste #chapeaumagazine feeds op onze instagram

Bekijk onze instagram