Het dodenmasker van Max

De wekelijkse zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 29 oktober 2016

Het was een van de opvallendste foto’s deze week in de media, coureur Max Verstappen die geschminkt was als een doodskop. Dat liet hij doen ter ere van de ‘Dia de los Muertos’ in Mexico, waar dit weekeinde de Grand Prix wordt verreden.

Ik vond het een prachtig gezicht, mooi gedaan trouwens. Het doet me denken aan de laatste James Bond-film. De mooiste opnamen waren van die viering in Mexico, ‘de dag van de doden’.  Duizenden mensen die verkleed als skeletten over straat gaan en er ondanks het wat angstige idee toch een feestelijke dag van maken.

Dat mijnheer James Bond er dan ineens met een helikopter boven moest gaan hangen en ook nog een vuurgevecht met een paar boeven moest aangaan, dat was dan meer voor de film en had niet zoveel te maken met het normale verloop van zo’n dag in Mexico. Hoewel, in dat land weet je het tegenwoordig nooit, want ze zijn nogal gespecialiseerd in lugubere moordpartijen waar vooral drugsbendes het patent op hebben.

Maar goed, het ritueel op zich, om de overledenen te eren, dat spreekt me wel aan. In Amerika hebben ze het verbasterd tot Halloween en is het daar een spokenfeest geworden. Grappig bedoeld, maar met de oorsprong heeft het daar niets meer te maken. Het is een soort Las Vegas-aftreksel geworden van een viering met een heel diepe betekenis, namelijk het tonen van respect voor de doden.

Maar ja, wat wil je in een land waar ook de presidentskandidaat een regelrecht product uit Las Vegas lijkt, een parodie op zichzelf.

Ik zou wel meedoen aan zo’n dodenherdenking in Mexico, als ik er zou wonen of vertoeven. Maar ik woon ergens anders, in het grensgebied van Nederland, België en Duitsland, ook wel de Euregio genaamd. Dus herdenk ik de doden op de manier zoals dat hier traditioneel gebruikelijk is. Of misschien moet ik wel ‘was’ zeggen. Want de begrippen Allerzielen en Allerheiligen, de twee dagen dat in het katholieke geloof de overledenen geëerd worden, met onder meer bloemen en kaarsen op de grafstenen, die verbleken langzamerhand.

Van de week hoorde ik Thijs Zeelen, de sypmathieke weerman van L1, op de radio tijdens zijn weerpraatje zeggen dat het dinsdag 1 november een mooie dag wordt met redelijk wat zon. ‘Het wordt dan waarschijnlijk wel druk in de Limburgse steden, want het is dan feestdag in Duitsland.’.  Ik vrees dat Thijs niet eens weet om welk ‘feest’ het gaat, wel dat ze vrij hebben en dat ze dan komen shoppen in Venlo en Maastricht.

Nou Thijs, de Belgen hebben dan ook vrij, die vieren hetzelfde ‘feest’.  En wat dacht je van de Italianen, de Spanjaarden, de Ieren, de Grieken, de Roemenen, en zo kan ik nog wel even doorgaan? Het is een eeuwenoude traditie in landen met een van oorsprong katholieke cultuur. Dus ook in Latijns-Amerikaanse landen zoals Mexico.

Als zelfs de weerman al niet meer die traditie kent, wie dan nog wel? Het is in ieder geval een teken dat in Nederland die vorm van cultuur nagenoeg verdwenen is, nadat van overheidswege de hieraan verbonden vrije dag werd afgeschaft.

Natuurlijk, in de tijd van ‘no-nonsense-politiek’ hoor je niet nog te denken aan de dierbare overledenen. Neen, het is veel belangrijker geworden om stil te staan bij Zwarte Piet.

Nou Max, Chapeau dat jij er wel nog tijd voor hebt, voor die dodenherdenking. Toch katholieke roots.

 

Jo Cortenraedt

Lees ook

LIMBOURGEOIS

Jo Cortenraedt rapporteert over het goede leven in Limburg.

Bekijk de laatste aflevering(en) van Limbourgeois!

Instagram

Bekijk de laatste #chapeaumagazine feeds op onze instagram

Bekijk onze instagram