OS nachtwerk

De wekelijkse zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 6 augustus 2016

Wie de hoogtepunten van de Olympische Spelen live wil meemaken, zal in het holst van de nacht moeten wakker blijven. Die tijdstippen zijn heel begrijpelijk, want de Brazilianen richten zich logisch op hun eigen tijdszone, want je kunt moeilijk van de atleten verlangen dat ze ’s nachts gaan sporten.

Nou zit ik sowieso zelden of nooit urenlang voor de televisie om naar sport te kijken, hoe mooi bepaalde wedstrijden ook kunnen zijn. Ik ben allesbehalve met pensioen, er gaat veel tijd in mijn werk zitten en daarnaast wil ik ook nog investeren in mijn gezin, in vrienden, in sport, in de tuin, in koken, lezen en nog zo wat van die dingen. Een halve dag alleen maar sport kijken wordt dan lastig.

Maar de Olympische Spelen vind ik wel heel bijzonder. Eigenlijk specialer dan de WK’s en EK’s voetbal, de Tour en wat dies meer zij. De OS hebben iets heroïsch, er zit meer idealisme in, ondanks alle zakelijke belangen. Alle naties samen aan de start, dat maakt het speciaal. Het gaat niet alleen om het geld, het gaat in de eerste plaats om de eer, om de prestatie, om de medaille, om het meedoen.

En dan kijk ik met plezier naar de atletiekwedstrijden, het zwemmen of het hockey. Maar goed, de mooiste momenten zijn dus in de nacht. Daarom heb ik besloten om mij te richten op de samenvattingen in de ochtend of avond, op een enkel live-moment na. Dat heeft er ook mee te maken dat ik tegenwoordig hecht aan een aangenaam ritme, gekoppeld aan het daglicht. Dat was vroeger, in mijn wilde jaren, wel eens anders. Het ochtendlicht maakte ik veelvuldig mee, maar dan op de momenten dat ik de danceclub verliet. De vogels waren met hun gefluit mijn beste vrienden.

Ik wilde niets missen van de nacht, want dan gebeurde het. Jawel, in de zoektocht naar romantiek moest je er ’s nachts bij zijn. En waarschijnlijk zou ik het nu weer zo doen als ik jong was. Dus begrijp ik  de jonge avonturiers heel goed die tot ’s morgenvroeg gaan swingen op Ibiza. Op die leeftijd voel je er lichamelijk ook nauwelijks iets van als je een nachtje doortrekt. Ik moet erbij zeggen, bier of wijn verhoogden de pret, maar ik heb me nooit aan pillen of poeders gewaagd om fitter te blijven of om alles ‘leuker’ te maken. Ik vond het, als ik de mooiste exemplaren van het andere geslacht zag, al meer dan leuk, dan had ik geen chemische hulpmiddelen bij nodig.

De fluitende vogels maak ik nu ook mee in de ochtend maar dan heb ik wel een nacht geslapen. En ’s avonds ga ik weliswaar niet met de kippen op stok, maar probeer toch op een redelijk tijdstip het bed op te zoeken. Saai? Nee, het bevalt me eigenlijk prima. Voor mij blijkt dat je niet zozeer een ochtend- of een avondmens bent, het heeft meer te maken met het ritme dat je jezelf aanleert.

Ik moet toegeven dat ik het nachtritme van vroeger fysiek niet meer zou kunnen opbrengen. Maar ik ben ook meer en meer gaan ontdekken dat het overdag even leuk kan zijn als ’s nachts. Jawel, tot en met de liefde. Daar zit geen tijdslot op, als het klikt met je partner kun je op elk moment uit de voeten.

Deze keer zal ik dus met een zekere vertraging mijn favorieten toejuichen op de Olympische Spelen. Jammer maar zo erg is dat ook weer niet. En het voordeel van samenvattingen is dat je alleen de hoogtepunten ziet. Het is als bij een goede saus, als je die laat inkoken, wordt de smaak nog krachtiger.

 

Jo Cortenraedt  

Lees ook

Instagram

Bekijk de laatste #chapeaumagazine feeds op onze instagram

Bekijk onze instagram