Wie discrimineert wie?

De wekelijkse zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Auteur: Jo Cortenraedt  
Zaterdag 4 juni 2016

Racisme is een ergerlijke kwaal die doorgaans voortkomt uit onwetendheid. Wat de boer niet kent, dat eet ie niet.

Officieel bestaat racisme in de meeste landen niet meer, zoals vroeger in Zuid-Afrika, waar je stranden had voor blanken en voor zwarten. Of zoals ook lang geleden de katoenvelden in Amerika waar zwarte slaven werkten.

Maar racisme bestaat nog bijna overal en komt dagelijks voor. In voetbalstadions bijvoorbeeld waar blanke ‘supporters’ oerwoudgeluiden beginnen te maken als een gekleurde speler aan de bal komt. En her en der hoor je iemand op straat nog wel eens spreken over een ‘zwartjoekel’. 

Degene die zich bedient van racisme, verkeert in de veronderstelling dat hij of zij boven het ‘slachtoffer’ staat in algemene ontwikkeling. Maar racisme is in werkelijkheid juist een bewijs van een beperkte ontwikkeling bij de persoon zelf.

Het in contact komen met mensen van buiten je eigen afkomst en cultuur, vergt nogal wat flexibiliteit en inlevingsvermogen, van beide kanten, en dat gaat lang niet iedereen goed af. Dat is de bron van veel ellende, tot oorlogen toe. Dus weg met het racisme.

Deze week was ik verbaasd over de actie van de politieke partij DENK, die zich nu manifesteert als een partij tegen  racisme. Interessant. De heren Tunahan Kuzu en Selcuk Öztürk, beiden van Turkse afkomst, hadden mediadame Sylvana Simons (van Surinaamse afkomst) voorgesteld als nieuw lid. Prima. Haar eerste speerpunt: strijd tegen het racisme. En al heel snel kwam ze met Zwarte Piet op de proppen. Nou zal ik dat thema hier maar gemakshalve laten liggen, dat vult inmiddels het hele jaar door alle Nederlandse kranten, zonder dat de kinderen om wie het Sinterklaasfeest gaat, er enige erg in hebben. De dagbladen besteedden meer aandacht aan de discussie over Zwarte Piet (de zomer moet nog beginnen) dan de verijdelde terreuraanslag in Düsseldorf door tien jihadisten, hetgeen volgens mij toch van een geheel andere orde is.

Mevrouw Simons heeft in het verleden onder meer een column in de Playboy gehad. Daar ken ik er haar niet van. Ze heeft ook in een theatertour gestaan met de naam ‘LULverhalen’. En ze is voor ‘empowerment van vrouwen’.  Vind ik een heel mooi ideaal, meer macht voor vrouwen, namelijk gelijk aan die van mannen.

Ik vrees alleen dat ze op de verkeerde bus is gestapt. Immers, de partij DENK wordt aangestuurd vanuit Ankara, beide Kamerleden zijn het op alle fronten eens met de Turkse president Erdogan. Deze week hield deze nog een pleidooi voor afschaffing van anticonceptiemiddelen, omdat deze in strijd zouden zijn met de islam. Die visie past niet helemaal in het streven naar ‘empowerment van vrouwen’.  Ik vermoed ook niet dat Erdogan een abonnement op Playboy heeft. In Turkije is er nauwelijks of geen plaats voor andere religies dan de islam, dus in wezen worden andere religies gediscrimineerd. Uit vele onderzoeken is gebleken dat in Nederland met name jongeren met een islamitische achtergrond niets met homo’s te maken willen hebben. Zij beschouwen dat als een ziekte. Nogal discriminerend. Ook is het voor Turkse en andere meisjes en vrouwen met een islamitische achtergrond heel lastig om een relatie aan te gaan met een Nederlandse man die geen islamiet is.  Ook niet als ze verliefd is. Dat wordt door het thuisfront niet geaccepteerd. Nogal discriminerend kun je zeggen. En sowieso hebben meisjes en vrouwen in islamitische gezinnen, dus ook Turkse, aanzienlijk minder vrijheid dan jongens. Ook discriminerend mogen we stellen.

Discriminatie van Turken door Nederlanders zal zeker voorkomen, ik twijfel er niet aan. Veroorzaakt door dommigheid bij de betreffende Nederlanders dus.  Maar andersom gebeurt het in minstens dezelfde mate, alleen wordt daar door de mensen en clubs die ‘erover gaan’, niet over gesproken.

Dus ik ben zeer benieuwd hoe Sylvana Simons de bestrijding van racisme precies gaat oppakken en of ze ook gaan kijken naar de Turkse samenleving in Nederland, die voor een belangrijk deel ‘parallel’ leeft aan de Nederlandse samenleving.

Als mevrouw Simons racisme echt op alle fronten wil bestrijden, hetgeen mooi zou zijn, dan gaat ze er snel achterkomen dat de Kamerleden van DENK – met verwijzing naar haar theatertour – zich vooral bezighouden met LULverhalen.

 

 

Lees ook