Zweepslagen

De zaterdagblog van Jo Cortenraedt

Zaterdag 26 april 2014

Het nieuws wordt niet ten onrechte dezer dagen gedomineerd door de oorlogszuchtige taal van Rusland, daar zitten we met z’n allen niet op te wachten. Maar tussendoor kwam er ook nog een opmerkelijk bericht uit Saoedi-Arabië. Een vrouw krijgt 150 zweepslagen en 9 maanden gevangenis aan de broek, omdat ze achter het stuur van een auto heeft gezeten.

Dat zijn van die berichten waar mijn gedachten lang bij stil blijven staan. De lange gevangenisstraf is al verschrikkelijk, de zweepslagen zijn mensonterend. En dat voor hetgeen zich heeft voorgedaan. Je vraagt je af hoe in de 21e eeuw toch nog middeleeuwse toestanden kunnen bestaan. Je zou denken, in Saoedi-Arabië hebben ze toch ook televisie en internet en gaan de kinderen toch naar school. Jawel, maar de berichtgeving en het onderwijs zijn zo afgesloten van de rest van de wereld, dat het hele land daardoor in feite één grote gevangenis is.

Vrouwen moet zich sowieso buiten de deur van top tot teen verhullen in zwarte gewaden en mogen alleen hun ogen vrijhouden, omdat ze anders al lopend overal tegenop zouden botsen. Ze mogen niet alleen naar een arts, alleen met een voogd erbij. Anders zouden ze namelijk de neiging kunnen krijgen bepaalde lichaamsdelen te ontbloten.  Soms is de voogd er niet of niet op tijd, dan gaat het mis en sterft de vrouw. Volgens de religieuze leiders is dat minder ernstig dan dat ze zonder voogd op spreekuur zouden gaan. Je zult er maar arts zijn. Of vrouw.

Dat de vrouw dus eerder de rechten van een dier dan van een mens heeft, is op zich al onvoorstelbaar. Nog pijnlijker is de dubbele moraal. Onder het mom van religie – in dit geval de islam – wordt een hele bevolking onder de knoet gehouden, ten faveure van de machthebbers. In dit geval de Koninklijke familie en hun vrienden, die zich verzekerd hebben van de enorme inkomsten uit de olieputten.

Ik heb verscheidene malen een aantal mannen uit die groep meegemaakt. Altijd mannen onder elkaar, de vrouwen zijn er in de buitenlucht niet bij. In Bangkok werd ik ooit door een Limburgse reisorganisator ter plaatse in het kader van een reportage meegenomen naar een besloten club, waar je ‘iets kon drinken’ maar waar het eigenlijk de bedoeling was dat je gebruik maakte van de diensten van de aanwezige jonge Thaise schonen, die zonder uitzondering van het platteland kwamen en op die manier geld verdienden om hun familie te onderhouden. Een pijnlijk schouwspel. Het wemelde van de mannen uit Saoedi-Arabië die zich te goed deden aan  dure whisky’s alvorens ze zich afzonderden met een of meerdere dames.

Op het filmfestival in Cannes zie ik in de duurste hotels vaak een groep mannelijke Saoedi’s in de bar zitten, allemaal aan de thee, want alcohol drinken ze niet. Mag niet van de islam. Van ingewijden in deze hotels weet ik, dat ze later op de avond teruggaan naar hun suites, waar dan de duurste dranken, plus een aantal dames van lichte zeden uit Parijs worden afgeleverd.

In Marbella ligt een heus paleis van de Koninklijk familie uit Riyad. Ik hoor daar eens van een eigenaar van een seksclub – die ooit nog zo’n zaak had uitgebaat in Maastricht – dat het voor hem een drukke tijd was als de familie binnenvloog. Dan moest er gezorgd worden voor dames van de betere soort. De prijs maakte niet veel uit. En in het paleis waren de vertrekken voor heren en dames toch gescheiden in aparte vleugels, dus hun eigen vrouwen hadden er geen last van.

Hun eigen dames houden ze op een andere manier wel redelijk tevreden. Die kwam ik nog eens tegen in een winkel van Dior in Parijs in de duurste modebuurt van de stad. Gesluierd kwamen ze binnen, maar uiteindelijk pasten ze in de kleedkamers hele voorraden jurken (ook een aantal gewaagde exemplaren), schoenen en accessoires, en verlieten met een hele stapel tevreden de zaak.

Zo lang zij zich op die manier koest houden, hoeven ze geen zweepslagen te vrezen. Maar oh wee als ze eigen rechten opeisen. Dan is het afgelopen met Dior of andere kleding, dan wacht de gevangenis.

Wat een land? Machtig vanwege de olie. Maar verder middeleeuws. Raar gevoel toch dat Saoedi’s eigenaar zijn van de chemische fabriek Sabic in Limburg. En dat ons koninklijk huis uit beleefdheid goede betrekkingen onderhoudt met de collega’s in Riyad.

Hoe beleefd moet je zijn, als je denkt aan de afranselingen die de betreffende moedige vrouw te wachten staat?

 

Jo Cortenraedt  

 
vorige artikel volgend artikel

Lees ook

LIMBOURGEOIS

Jo Cortenraedt rapporteert over het goede leven in Limburg.

Bekijk de laatste aflevering(en) van Limbourgeois!