Jancis Robinson wordt gezien als de ‘first lady of wine’ en de meest invloedrijke mondiale wijnpersoonlijkheid. Chapeau-wijnschrijver Erik Sauter had afgelopen weekend een hernieuwde kennismaking met dit fenomeen en wel in Hotel Beaumont in Maastricht.

Haar totale œuvre is duizelingwekkend. Ze publiceerde talrijke standaardwerken, schrijft al decennialang opiniestukken in de Financial Times met gouden tips en proeft wijnen over de hele wereld. De Britse Jancis Robinson viert dit jaar haar 50-jarig wijnschrijversjubileum en haar website bestaat 25 jaar. Bijgestaan door talentvolle medewerkers en proevers is deze rijke bron aan wijninformatie tegen betaling beschikbaar.

De gebroeders Beaumont is het gelukt haar te strikken voor een diner waarin de smaken van hun brasserie Harry’s onder haar leiding werden gecombineerd met uitzonderlijke wijnen, voor zover mogelijk geïnspireerd op de in 1976 door Steven Spurrier georganiseerde confrontatie van topwijnen uit California en Frankrijk (Judgement of Paris).

Tevoren kreeg Chapeau de gelegenheid voor een diepergaand gesprek om zodoende de lezers een inzicht te bieden in haar carrière en betekenis. Zij is voor de interviewer bepaald geen vreemde omdat hij tijdens heel wat sessies in Bordeaux in dezelfde proefgroep zat.

„Ik ben afgestudeerd als wiskundige en als filosofe. Ik was toentertijd weliswaar al in voeding geïnteresseerd maar wist niets van wijn. Ik kreeg op een dag een Chambolle Musigny les Amoureuses 1959, vermoedelijke van Domaine de Vogue, te proeven en toen gebeurde het. Ik zag meteen dat er in een glas wijn heel veel geschiedenis, geografie en psychologie verborgen ging. Ik was dol op wetenschap. In 1971 was er nul belangstelling voor voeding en wijn. Oxford-medestudenten vonden het een betreurenswaardige verspilling van mijn opleiding toen ik besloot om drie jaar te gaan reizen. En zo kwam ik als reisbegeleider in de Luberon, Frankrijk terecht. Nadien besloot ik om de wijnopleidingen in Engeland te volgen en werd Master of Wine. Wat daarna kwam is geschiedenis.”

DUURZAAMHEID

U heeft zich kritisch uitgelaten over duurzaamheid in de wijnbouw.
„De duurzaamheid ligt me na aan het hart en ik ergerde me steeds meer aan de onnodig zware flessen die ambitieuze producenten dachten te moeten inzetten om hun wijn prestige te geven. Onnodige belasting van het milieu in het maakproces en tijdens het transport. Mijn kritiek heeft veel losgemaakt met een drastische afnemende inzet van zware flessen als gevolg.”

Een ander fenomeen is natuurwijn. Hoe kijkt u daar tegenaan?
„Ik ben zeer verheugd te zien dat er steeds meer gestreefd wordt naar minimale inzet van bestrijdingsmiddelen, kunstmest en andere chemische oplossingen. In die zin zou bijvoorbeeld Chateau Latour bijna gekwalificeerd kunnen worden als een natuurwijn. Ik zie ook tot mijn vreugde dat het deel goed gemaakte natuurwijnen toeneemt, al zijn er ook veel liefhebbers die teleurgesteld zijn door de ongelukkig slecht uitgevallen exemplaren. Hun aantal neemt weliswaar af. Waar ik niet van houd zijn de propagandisten van de natuurwijnen die je in een Parijse wijnbar een half uur lang een college komen geven over hoe slecht de niet-natuurwijnen zijn! Ik hoop dat beide kampen naar elkaar toegroeien.  Ik hou ervan als gevestigde, gereputeerde wijnproducenten experimenteren. Ik heb overigens niet één fles 100% natuurwijn in mijn privé-kelder.”

OVERPRODUCTIE

De wijnmarkt heeft last van overproductie. Hoe zou dit moeten worden aangepakt?
„Over de nu regerende wijncrisis denk ik dat het geen slecht idee is om de totale productie terug te brengen zodat vraag en aanbod weer meer in evenwicht komen. De wijnconsumptie neemt nu eenmaal af. Zelf ben ik niet speciaal geïnteresseerd in de absolute en inmiddels onbetaalbaar geworden topwijnen. Het is een beetje zoals mijn echtgenoot die restaurantcommentaren schrijft en daarbij liever Michelinsterrenrestaurants mijdt. Immers iedereen weet al het nodige en het is zo veel leuker om de echt goede in de middenklasse te ontdekken. Ik denk overigens wel dat we de top van de waanzin hebben bereikt op wijnprijzengebied en dat er sprake zal zijn van een dalende tendens. In vergelijking met de Bourgogne is de top van Bordeaux relatief goedkoop.
Ik ben een grote fan van de Cru-Bourgeois-Médoc-wijnen: de beste prijskwaliteitverhouding ter wereld bieden de goed gemaakte « petits chateaux » in Bordeaux. De presidente van de Cru-Bourgeois-associatie vroeg zich tegenover mij af of ze niet van stijl zouden moeten veranderen. Maar ik hoop dat ze het kind niet met het badwater weg gooien en dat deze wijnen blijven smaken als echte Bordeauxwijnen zoals ze nu nog wel doen.’’

LIMBURGSE WIJN

Hebt u ervaring met Limburgse wijnen?
„Weinig, maar deze ochtend heb ik het Belgisch wijngoed EBURON Estate in Tongeren bezocht. Hier werd mij een twaalftal lokale wijnen gepresenteerd en dat verschafte me een goed inzicht in de wijnen van hier. Tien jaar geleden kreeg ik al eens een tiental Nederlandse wijnen aangeleverd op ons buitengoed in de buurt Carcasonne. Ik heb er nog weinig inforrmatie over, maar ik ben altijd geïnteresseerd in opkomende wijnstreken die zich soms verrassend weten te ontwikkelen.”

PROEFNOTITIES VAN HET DINER BIJ HARRY’S

Bij de opvallend smakelijke canapé’s de uitzonderlijk vrucht- en bloemrijke Champagne Cuvée de la Pompadour, Brut Rosé van Domaine Carneros by Tattinger (40 euro) ter introductie van de boeiende competitie Frankrijk versus California

Paté de campagne | Puligny Montrachet Domaine Leflaive 2018 (171 euro) en de Chardonnay 2022 van Chateau Montelena (70 euro). Qua fraicheur, pure Chardonnay-expressie en discretie op houtgebied goed vergelijkbaar. Beide wijnen zijn aan elkaar gewaagd. In beide gevallen was er sprake van een hechte structuur en een formidabele lengte. Twee maal genieten dus…

Kabeljauw | Chardonnay 2018 Hyde de Villaine (82 euro). Opvallend schone en pure expressie. Heerlijke wijn, ruim voorzien van boeiende contrasten met de subtiele bitterheid die de grote witte wijnen kenmerkt en weer een fenomenale lengte.

‘Zoervleis’ | Pinot Noir 2021 Domaine de la Cote Santa Rita Hills (165 euro). Opvallend krachtig en donker van kleur. De wijn is bijzonder krachtig en vitaal en kan zo « de gesel » van het zoetzure vlees aardig aan. Vlezige, rijke materie met een enorme (zwarte) vruchten-intensiteit, uiterst smaakvolle tannines en een aantrekkelijke kruidigheid. Grote wijn.

Boeuf Bourgignon | Chateau Leoville Lascases 2005 2me Grand Cru Classé Saint-Julien a.c. (330 euro) En 2011 Rudd Oakville Estate, Napa Valley (240 euro). Wat een monument die Leoville. De essentie van de grote, klassieke en concessieloze Bordeaux die doet denken aan de grootste rode wijn door mij ooit geproefd: Chateau Latour 1929. Krachtig gestructureerd en tevens een model van evenwicht. Vitaal, dynamisch en zonder einde. Hier vinden we het karakter waarvan Jancis Robinson terecht hoopt dat dit ook behouden blijft voor de goede Cru-Bourgeois-wijnen uit de Médoc.

De 2011 Rudd Oakville Estate verloochent z’n afkomst niet… donker zwart, rijpe vruchtentonen en zoethout in een toch zeer puur blijvende cabernet-sauvignon-expressie. Elegant blijvende weelde binnen een zeer complete structuur. In alles de ontegenzeggelijk hoogwaardige tegenpool van de Léoville.

Kaasplateau | 2016, Edge Hill – Bacigalupi Vineyard Chardonnay (240 euro). Met een zekere afstand de meest krachtige en rijk gevulde Chardonnay van de avond. Niet alleen rijkdom maar een verkwikkende frisheid en een welkome spanning kenmerken deze opmerkelijke Chardonnay. Uitstekende begeleider van het gevarieerde kaasplateau.

(NB: prijzen zijn een globale indicatie, excl. btw en belastingen.)